Και κάπως έτσι φτάνουμε μερικές φορές να χάνουμε ό,τι αγαπάμε και τότε να καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό ήταν ωστόσο για εμάς. Τότε όλα γίνονται αβάσταχτα, τα καλοκαίρια, οι μέρες είναι βαριές…
Οι Θάλασσες, το μαγευτικό αυτό τραγούδι του Μάριου Τόκα, σε στίχους Σαράντη Αλιβιζάτου, ακούστηκε για πρώτη φορά το 1987 από την Κωνσταντίνα αλλά μπήκε και στο δίσκο του Δημήτρη Μητροπάνου η Εθνική μας μοναξιά που κυκλοφόρησε την άνοιξη του 1992.
Ο Δημήτρης Μητροπάνος είναι μια ιδιαίτερη και μοναδική περίπτωση: λαϊκός τραγουδιστής με έντονο το συναισθηματικό τόνο, που κρύβει μια πολύ ιδιαίτερη τρυφερότητα.
Ένας τραγουδιστής που όταν συνεργάστηκε με τον επίσης μεγάλο Μάριο Τόκα όλα έγιναν λίγο πιο μαγικά.
?? i ?? i ?? Î¿Ï II «ÎμÏ ?? μΠνΠ± ± ÎμÎ¹ÎºÏ ?? i ??  Τώρα ...
Δύο άνθρωποι τους οποίους η απρόσμενη «φυγή» τους άφησε τεράστιο κενό στο τραγούδι της πατρίδας μας.
Όλα άρχισαν στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Ο Δημήτρης Μητροπάνος βρίσκεται σ’ ένα κρίσιμο σταυροδρόμι της 25ετούς πορείας του στο ελληνικό τραγούδι. Μετά από δύο αλλεπάλληλες εμπορικές αποτυχίες σε ισάριθμες δισκογραφικές δουλειές με τον Σπύρο Παπαβασιλείου το 1990 και τον Χρήστο Νικολόπουλο το 1991, ο δημοφιλής ερμηνευτής ψάχνει το επόμενο βήμα του ως προς τις συνεργασίες του στο βινύλιο.
Ο παραγωγός του Ηλίας Μπενέτος δεν το σκέφτεται καθόλου. Του προτείνει να τραγουδήσει δημιουργίες του Μάριου Τόκα, που για μια σειρά ετών υπογράφει ορισμένα από τα ωραιότερα σύγχρονα τραγούδια, έχοντας παράλληλα και μεγάλη εμπορική απήχηση. Ο Μητροπάνος αποφασίζει να πει το «ναι», ανοίγοντας έτσι διάπλατα την πόρτα μιας δεύτερης μεγάλης καριέρας, η πορεία της οποίας θα τον οδηγήσει σε σπουδαίες συνεργασίες που έως τότε δεν είχε φανταστεί…
Κατά συνέπεια, την άνοιξη του 1992 κυκλοφορεί το άλμπουμ «Η εθνική μας μοναξιά». Ο δίσκος ο οποίος θα απογειώσει εμπορικά και καλλιτεχνικά τον ερμηνευτή και θα του χαρίσει μερικές από τις μεγαλύτερες και πιο διαχρονικές επιτυχίες της πορείας του. Οι πωλήσεις υπερέβησαν τα 160.000 αντίτυπα, αριθμός ασύλληπτος ακόμα και για τα δεδομένα εκείνης της εποχής. Για τη σημερινή βεβαίως, δε γίνεται καν λόγος…
Δείτε το βίντεο:


Θάλασσες
Θάλασσες, μέσα στα μάτια σου θάλασσες
και με ταξίδευες, σαν το καράβι κι έλεγες:
Θα σ’ αγαπώ με τα καλοκαίρια
με τρικυμίες και με βροχές
με μαξιλάρι τα δυο μου χέρια
θα ονειρεύεσαι ό,τι θες
Ένα ποτήρι θάνατο θα πιω, απόψε να μεθύσω
Τα καλοκαίρια πες μου πώς μπορώ
μονάχος μου να ζήσω
Ένα ποτήρι θάνατο θα πιω απόψε να μεθύσω
σε μονοπάτι αδιάβατο θα βγω, θα βγω να σε ζητήσω
Θάλασσες, μέσα στα μάτια σου θάλασσες
και με ταξίδευες, σαν το καράβι κι έλεγες:
Θα σ’ αγαπώ, μη μου συννεφιάζεις
σαν αμαρτία και σαν γιορτή
Μάθε στα μάτια μου να διαβάζεις
όσα με λόγια δε σου `χω πει
Loading...
featuredpost/ΕΛΛΑΔΑ,ΤΑΞΙΔΙΑ,ΠΟΛΙΤΙΚΗ
featuredpost/ΚΟΙΝΩΝΙΑ,ΓΥΝΑΙΚΑ,ΖΩΔΙΑ
Από το Blogger.