Τα Ματόκλαδά σου Λάμπουν

Θέλεις τον έρωτα τον τρελό, τον αλλιώτικο, τον κομματάκι βουκολικό, τον μιας άλλης εποχής. Βέβαια σε εκείνη την εποχή όλους εμάς θα μας κυνηγούσαν με δάδες και τρίαινες, αλλά χάριν ποιητικής αδείας θα το χρησιμοποιήσουμε. Θες έναν αγνό, παθιασμένο έρωτα, ο οποίος μπορεί να αρχίσει πλατωνικά, με λουλούδια και λουκουμάκι στου Θείου Επαμεινώντα το στέκι, κει που σερβίρουν βανίλια βυθιστή, τα υποβρύχια όπως τα λέγανε αργότερα και φρέσκο ψωμί με τον καφέ, καφέ βραστό, βαρύ κι ασήκωτο, της λεβεντιάς τον καφέ.
Καλά όλα αυτά, αλλά το θέμα είναι πως δεν πρόκειται ποτέ να μπεις σε κουτούκι γιατί κακά τα ψέματα, είσαι λίγο σνομπ και το πιο κοντινό σε δεκαετία του πενήντα στο οποίο πατάς το πόδι σου είναι το σιξ ντόγκς - και παραδοσιακό δεν το λες. Αλλά ακόμη και να μην είχες θέμα με τέτοια μέρη και να σύχναζες εκεί, ξέρεις πολύ καλά πως όμοιό σου δε θα βρεις. Το πολύ - πολύ κανα γερόντιο το οποίο σε κοιτάει περίεργα, αλλά γι αυτό φταίει ο καταρράκτης.

Επομένως οι πιθανότητες να βρεις έναν έρωτα όπως τον περιέγραψα προηγουμένως είναι ας πούμε λίγο λεπτές. Ωστόσο μην ανησυχείς, υπάρχει ελπίδα . Μπορεί να το γυρίσω στο λίγο πιο αφαιρετικό, λίγο πιο ποιητικό αν θες, αλλά έτσι έκανα και στην αρχή του κειμένου, επομένως μόκο. Ενθυμούμενος λοιπόν το άσμα του Βαμβακάρη, τα γνωστά "Ματόκλαδα", πέρασε μια σκέψη από το κεφάλι μου. Το τραγούδι υμνεί τα ματόκλαδα μιας όμορφης νεαράς, κάπως σαν τον τυπάκο τον οποίο ψάχνεις εσύ. Έτσι λοιπόν, λόγω ποιητικής αδείας πάντα, μπορείς να βρεις τον έρωτα τον λαϊκό, τον παλιό, τον αγνό και παθιασμένο, στα εξτραβιγκαντζάτα βαμμένα μάτια ενός παλικαριού, που μοστράρει τις βλεφαρίδες του με κάθε ευκαιρία.

Έτσι λοιπόν μπορείς να ζήσεις την φαντασίωσή σου και να έχεις την αίσθηση του πενήντα (όχι ακριβώς όπως θα ήταν στην πραγματικότητα, αλλά είπαμε, ποιητική αδεία) και έχεις τον έρωτα που τόσο ποθείς.
Loading...

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ

featuredpost/ΖΩΔΙΑ,ΓΥΝΑΙΚΑ

ΣΑΣ ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ

featuredpost/ΔΙΑΦΟΡΑ,LIFESTYLE
Από το Blogger.