Της αναγνώστριάς μας, Ανθής Σπύρου.

Όταν το πάθος συναντά τη φλόγα, γεννιέται η στιγμή. Όταν ο ένας θέλει και ο άλλος μπορεί, γεννιέται η αγάπη. Ένας άντρας μπορεί να γίνει ο αέρας σου. Φυσά πάνω σου και ταράζουν τα γαλήνια σου νερά, σηκώνεις κύματα. Μια γυναίκα μπορεί να ξυπνήσει το όνειρο σου, που επιλέγεις να κοιμίζεις, φοβούμενος μήπως συναντήσεις…

Και εσύ μάτια μου, συνάντησες εμένα. Και ενώ εσύ ήσουν η γη και ‘γω ο αέρας, κατάφερες και μ’ αγκάλιασες. Με ‘σφιξες και με κράτησες. Το άρωμα σου έγινε επικίνδυνα μεθυστικό για τις αισθήσεις μου. Και ‘γω αφέθηκα στη δική σου παραζάλη. Ξέρεις τι σημαίνει να σ’ αγγίζουν και να τρέμεις ολόκληρη; Να σε κοιτούν και να σε ταξιδεύουν; Να μην σε αναστατώνει από ανασφάλεια, αλλά να ισορροπεί το χάος στο μυαλό σου, για να μπορεί να το απογειώσει από ηδονή;

Και αφήνεσαι και εσύ…Αφήνεσαι όταν τα δύο σου χέρια, μου κρατούν το πρόσωπο σφικτά και με κοιτάς από απόσταση αναπνοής. Αφήνεσαι όταν τα μάτια σου, πετάνε φλόγες.  Και οι αναπνοές μας, παίρνουν σάρκα και οστά. Μορφοποιούνται και μεγαλώνουν…Ισχυροποιούνται επικίνδυνα, κάθε φορά που νιώθει η μια την άλλη…Όταν η παρουσία σου, στη ζωή μου γίνεται συνειδητά απαιτητική και επιβλητική, κάνοντας την να ξεχωρίσει. Όταν διεκδικείς εμένα ολόκληρη και όχι τα λίγα και τα δικά μου. Όταν θες τα πάντα μου, γιατί το λίγο, είναι για τους λίγους…τους μισούς…τους μικρούς και εσύ είσαι τεράστιος στα μάτια μου…Αφήνεσαι και ενώ τρομάζεις πως θα γίνω η μεγαλύτερη σου αδυναμία, νιώθεις πως γίνεσαι η μεγαλύτερη δύναμη μου. Με κοιτάς και βλέπεις πως διώχνω τις συννεφιές σου, ρίχνω φως στα σκοτάδια σου, ακόμα και όταν δεν το ξέρω. Φεγγοβολάει έρωτα το πρόσωπο μου για ‘σενα και αυτή είναι η μεγαλύτερη ασφάλεια σου…

Πολύπλοκο πράγμα ο έρωτας. Σαγηνευτικά μυστήριος, έντονος και θορυβώδης. Ξεκινά απ΄τα μάτια, συνεχίζει στην καρδιά και καταβάλλει κάθε σου κύτταρο.

Ξέρεις τι σημαίνει να ηχούν στα αυτιά σου το «είσαι δική μου…» και εσύ να μεθάς;. Πρίν προλάβετε όλες οι φεμινίστριες, να με πάρετε με τις πέτρες, να προλάβω να σας πω, πως υπήρξα πιο φεμινίστρια από πολλές…

Ίσως όμως δεν είχα ερωτευτεί τόσο, όσο να θέλω να ανήκω κάπου. Όχι από ανάγκη, αλλά από επιλογή. Δεν ξέρω αν νιώθεις, εσύ που το διαβάζεις, τι σημαίνει να ανατριχιάζεις, όταν σ’ αγγίζουν. Ξέρεις να κάνεις έρωτα, είναι εύκολο.  Σεξ. Ακόμα ευκολότερο…να σου κάνει έρωτα στο μυαλό όμως…Να διεισδύει μέσα σου, με το βλέμμα του και να σ’ αναστατώνει με το ψίθυρο του…να σ’ ακουμπά και να σου συγκλονίζει όλο σου το είναι…

Ναι είμαι δική του λοιπόν…όπως δεν υπήρξα ποτέ κανενός. Λυπάμαι αν γίνομαι ωμή, κυνική ή ρεαλίστρια, αλλά όταν ξυπνάει και με ψάχνει και όταν ενώ κοιμάται με  σφίγγει πιο δυνατά και ζεστά στην αγκαλιά του, όταν δεν αντέχω στον ίδιο χώρο μαζί του, λεπτό από το άγγιγμα του, τότε ναι, του ανήκω…περήφανα και συνειδητά…

Αλήθεια, όταν νιώθεις οι παλμοί σου να εκτοξεύονται στους 160, όταν τον βλέπεις ξαφνικά, πώς να συμβιβαστείς  με τους 60 μιας απλής ζωής; Να ‘σαι με κάποιον που είναι περήφανος που στέκεται δίπλα σου! Που στην ερώτηση γιατί σε διάλεξε να μην μπορεί να διαλέξει έναν από τους τόσους λόγους, αλλά στην ερώτηση γιατί δε θέλει να σε χάσει, να εστιάζει κατευθείαν στον ένα και μοναδικό λόγο… Γιατί είσαι ότι καλύτερο, του έχει συμβεί…

Ανεκτίμητο αυτό το κομμάτι. Να νιώθουμε τι σημαίνουμε δίπλα από τον άνθρωπο μας και τι σημαίνει αυτός δίπλα από μας. Ανεκτίμητο να ηρεμούμε τα θηρία και τα φαντάσματα μέσα του, παρά να ξύνουμε τις πληγές του. Ανεκτίμητο να νιώθει μέρα με τη μέρα ότι χτίζει ΣΕ μας, ΜΕ μας, ΓΙΑ μας…Ανεκτίμητο να μπορούμε να εκτιμούμε την ευτυχία μας, και να μην την παίρνουμε δεδομένη. Ελάχιστοι οι πραγματικά ευτυχισμένοι άνθρωποι… Είναι οι άνθρωποι που ξέρουν να μοιράζονται συναισθήματα και να απογειώνουν στιγμές. Να κρατάνε κοντά τους το δυαδικό αριθμό και να φροντίζουν να τον ταξιδεύουν…

Έρωτας λοιπόν… Εσύ είσαι ο έρωτας λοιπόν… Εσύ που με μια σπίθα μου, ανάβεις φωτιά. Που γίνεσαι κίνητρο για κάθε αγκαλιά. Άσε πίσω σου του κόσμου τη βουή και φίλα με, όπως μόνο εσύ μπορείς. Όπως μόνο εσύ δικαιούσαι… Όλα αυτά που τόσο καιρό φύλαγα για να σε βρω, βρήκαν καταφύγιο σε σενα. Γιατί όταν σε φιλώ, είμαι πια κομμάτι δικό σου, ξέρεις κάθε συνδυασμό μου και ενεργοποιείς κάθε κύτταρο μου…πολύ…απόλυτα…κτητικά…όπως μόνο εσύ ξέρεις…όπως μόνο ο Έρωτας μπορεί…

αναπνοές

Loading...

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ

featuredpost/ΖΩΔΙΑ,ΓΥΝΑΙΚΑ

ΣΑΣ ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ

featuredpost/ΔΙΑΦΟΡΑ,LIFESTYLE
Από το Blogger.