Στον Έρωτα δε δίνεις μόνο σάρκα αλλά και ψυχή.

Πού φτάσαμε λοιπόν; Να χωρίζουμε τον Έρωτα σε κατηγορίες. Τον Έρωτα που θα έπρεπε να δοξάζεται στα χείλη, στις ψυχές και στα κορμιά τον ανθρώπων. Και αντ’ αυτού εμείς τι κάνουμε; Τον οδηγήσαμε στο χείλος του γκρεμού.
Τον μετατρέψαμε στο πιο φθηνό συναίσθημα.
Με αποτέλεσμα να τον αποφεύγουμε.
Καθόμαστε και λέμε:
‘’Γιατί να ερωτευτώ; Και αν πληγωθώ, πώς θα συνεχίσω μετά;’’
Και άλλες τέτοιες φθηνές δικαιολογίες.

Δεν αντιλέγω και ούτε το αρνούμαι. Ο Έρωτας δε θα έπρεπε να πληγώνει.
Αλλά για να το πω πιο σωστά, για να είμαι δίκαιη, οι άνθρωποι δεν θα έπρεπε να πληγώνουν τους εαυτούς τους και τους άλλους δίνοντας ανούσιες και επίπλαστες ελπίδες.
Γιατί να ‘’παίξεις’’ με τον άλλον;
Για να ικανοποιήσεις τον πληγωμένο σου εγωισμό;
Για να εκδικηθείς για τα λάθη του παρελθόντος; Για τις λάθος επιλογές;
Όχι λοιπόν.

Μην τολμήσεις να παίξεις με την ψυχή κανενός. Η ψυχή δεν είναι αντικείμενο μιας χρήσης που όταν τελειώσει παίρνεις άλλο στην θέση του. Είναι ακριβό δώρο. Αναντικατάστατο. Που αν διαλυθεί μια φορά δύσκολα θα αποφασίσει να δοθεί ξανά από την αρχή. Για αυτό τις ελπίδες να τις δίνεις μόνο όταν υπάρχει προοπτική για κάτι περισσότερο. Για κάτι που θα γίνει η αφορμή για να μείνει το φως ανοιχτό και όχι να χαθεί για πάντα μες στο πυκνό σκοτάδι.

Πού καταντήσαμε λοιπόν; Να έχει ο Έρωτας κατηγορίες, με πρώτη και καλύτερη, Τον Έρωτα του σώματος. Αυτός ο Έρωτας φίλοι μου, έχει μόνη κάλυψη το σώμα, την σαρκική επαφή. Την κακή ηδονή, που πρέπει να απέχουμε, αν θέλουμε να μιλάμε για ηθική αρετή, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη.

Σε αυτήν την περίπτωση, δεν υπάρχει ίχνος συναισθήματος. Μονάχα προσωπική ικανοποίηση. Συναισθηματική κάλυψη λόγω ορμονικής ανάγκης ή εκπλήρωση ορισμένων φανταστικών επιθυμιών ώστε να βγουν από το υποσυνείδητο του μυαλού.

Και πού οδηγεί; Σε σφάλματα και λάθη. Σε μια οδό χωρίς όνομα.
Στην δεύτερη κατηγορία, ανήκει Ο Έρωτας της ψυχής. Και είναι όμορφος, μειλίχιος, δροσερός. Αλλά γίνεται βίαιος και απαιτητικός. Φουντώνει σαν φωτιά που θέλει να ξεριζώσει τα πάντα. Και αυτό συμβαίνει διότι αγγίζει την ψυχή. Χτυπά τις ευαίσθητες χορδές και κάθεται να ακούει τις εκκωφαντικές σιωπές, τους δυνατούς αναστεναγμούς και τα πελώρια κύματα των κραυγών της. Αυτός λοιπόν, ο Έρωτας εκτός της χαράς μοιράζει εξίσου και τον πόνο. Άντε τώρα εσύ να βρεις την μεσότητα σε αυτά. Στην κατηγορία αυτήν φίλε μου, ερωτεύεσαι την ψυχή του άλλου. Η διαφορά με την προηγούμενη είναι ότι εδώ υπάρχει συναίσθημα.

Διότι, εδώ σε αγγίζει ο χαρακτήρας, οι ικανότητες, τα ταλέντα, το βάθος της ψυχής του άλλου, το μυστήριο που κρύβει ακόμα και η γοητεία και η γλυκύτητα που προσφέρει. Και εσύ θαυμάζεις δίχως να μπορείς να πεις το οτιδήποτε. Και σε πονάει αυτό διότι θες να μιλήσεις και πεις τα πάντα αλλά δεν μπορείς. Ακόμα και όταν το κάνεις κάπως, όχι όμως στον βαθμό που πραγματικά θα ήθελες νιώθεις ότι θα πληγώσεις τον άλλο. Και ξέρεις γιατί; Διότι, περίμενε κάτι ακόμα παραπάνω από εσένα.
Αυτό που ανήκει στην τρίτη και τελευταία κατηγορία, που διαθέτει όλο το πακέτο.

Ο λεγόμενος Έρωτας ψυχής και σώματος. Αυτόν αναζητούμε όλοι. Αυτόν που συνδυάζει τα πάντα. Όχι μόνο γεμίζει συναισθήματα την ψυχή, το πνεύμα, δίνει οξυγόνο και λόγο ύπαρξης αλλά καλύπτει και την σωματική επαφή, την ανάγκη εξερεύνησης του κορμιού, για να καταλήξει στην ψυχή, στην αυτογνωσία όχι μόνο του δικού σου εαυτού αλλά και του προσώπου που αγαπάς. Όμως, σήμερα, για να λέμε και την αλήθεια, σπάνια θα δεις ανθρώπους να συνδυάζουν και τα δύο.

Και που είναι πραγματικά τυχεροί. Οι περισσότεροι είτε αναζητούν μόνο την σαρκική επαφή ή μόνο την ψυχή. Και για να μην μπερδευόμαστε, αναφέρομε πάντα σε εκείνους που κάτι ψάχνουν, κάτι προσδοκούν. Διότι, δυστυχώς υπάρχουν και αυτοί που έχουν κλείσει αυτό το κεφάλαιο.
Είτε γιατί πληγώθηκαν στο παρελθόν είτε γιατί ο φόβος για το άγνωστο τους κυρίευσε.
Να ξέρουν όμως, ότι τα πάντα έρχονται εκεί που δεν το περιμένεις…

«Για να βρεις τον Έρωτα, ψάξε πρώτα την Αγάπη…»

Της Νικόλ Παπαδοπούλου.

Loading...

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ

featuredpost/ΖΩΔΙΑ,ΓΥΝΑΙΚΑ

ΣΑΣ ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ

featuredpost/ΔΙΑΦΟΡΑ,LIFESTYLE
Από το Blogger.