Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

Mήπως είστε το κορίτσι καβάτζα;

Mήπως είστε το κορίτσι καβάτζα;

Υποκατάστατο, αν το θέλετε σε απλά ελληνικά. Έσχατη λύση, εφόσον η προτεραιότητα του δεν τον ικανοποιεί.Κάπως έτσι έχει το πράγμα.

Και αυτό είναι που θα έπρεπε να σε ενοχλεί πραγματικά, όχι η λέξη καβάντζα. Η απαξίωση που σου ρίχνει δηλαδή, τρίβοντας σου στα μούρα, πολλές φορές ξεδιάντροπα και χωρίς τη στοιχειώδη προσπάθεια να τηρήσει τα προσχήματα, το ότι έχει άλλη, στην οποία και ρίχνει το βάρος του. Εσύ; Καλή είσαι, για να συμπληρώνεις τα κενά του, όταν η άλλη δεν μπορεί ή όταν τη βαριέται.

Κι αν όλο το παραπάνω δεν έκανε να ξυπνήσει μέσα σου και το ελάχιστο τελευταίο ψήγμα αυτοεκτίμησης που μπορεί να είχες, τότε δεν ξέρω τι μπορεί. Φυσικά, ενδέχεται να καλύπτεσαι και η ίδια πίσω από το ότι δεν έχεις (και καλά) αποδείξεις, αλλά μόνο υποψίες, αρνούμενη να συνειδητοποιήσεις την πραγματικότητα.

Δες τα σημάδια και επιτέλους λάβε τα υπόψιν σου στα σοβαρά γιατί απλά δυστυχώς είναι αυτό που νομίζεις:

Δεν μπορείς να κανονίσεις τίποτα μαζί του. Όλο το πρόγραμμα του είναι ασφυκτικά γεμάτο, πάντα κάτι τυχαίνει, πάντα κάπου έχει να πάει (αλλά δεν σου λέει και που), και η ίδια αισθάνεσαι σαν να έχεις και να μην έχεις ταυτόχρονα αγόρι. Δεν έχεις. Κατάλαβε το. Ή τουλάχιστον, έχεις, αλλά το μοιράζεσαι. Και αποτελείς την ύαινα, που θα πάρει ό,τι υπολείμματα κρέατος έχει αφήσει το λιοντάρι, αυτή είναι η αναλογία…

Εξαφανίζεται διαρκώς. Για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τα οποία είτε αρνείται να σου δικαιολογήσει, είτε σου πουλάει φούμαρα, που δεν πείθουν ούτε Αρσακειάδα. Άντρας διαρκώς απών, μυρίζει μπαρούτι η κατάσταση. Και άλλη γυναίκα, φυσικά. Η οποία, εφόσον η απουσία είναι διαρκέστερη της παρουσίας του, σε έχει φάει στη γωνία, ενημερωτικά…

Δεν σε βάζει ουσιαστικά στη ζωή του. Δεν ξέρεις πολλά πράγματα για αυτόν, δεν έχεις ιδέα για τον κύκλο του, ούτε κουβέντα για να σου συστήσει κάποιο γνωστό του έστω, και οι συναντήσεις σας πάντα γίνονται μεταξύ των δυο σας. Λες και ξεφύτρωσε μόνος από τη Γη, κάνοντας σε να περνάς καλά μεν, αλλά και αρνούμενος να σου ανοιχτεί, ή να σου δώσει ουσιαστικότερα πράγματα του εαυτού του. Δεν είναι καθόλου ύποπτο το πράγμα, αντιθέτως, φωνάζει από μόνο του, να ξέρεις…

Ύποπτες επαφές. Και τηλέφωνα και μηνύματα σε παράξενες ώρες, και το Facebook του ερμητικά άδειο, λες και έχει κάποια μεταδοτική ασθένεια, με την οποία δεν θέλει να μολύνει τους υπόλοιπους χρήστες. Φυσικά, ενδέχεται να μην θέλει καν να προφυλαχτεί, και να σου πετάει απροκάλυπτα την αλήθεια, ότι δηλαδή μιλά με την επίσημη αγαπημένη του. Το ότι εσύ το ανέχεσαι, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Και πολύ πικρή ιστορία, θα ‘λεγα…

Εσύ κάνεις όλη την προσπάθεια. Αλλά πάντα. Χωρίς την παραμικρή εξαίρεση. Αν η ίδια δεν ενδιαφερθείς για αυτόν, εκείνος δεν πρόκειται να επικοινωνήσει καν μαζί σου. Και φυσικά, σχεδόν ποτέ δεν θα ανταποκριθεί αμέσως, αλλά θα σε πάρει πίσω, ή θα σου στείλει, πιθανώς και εκνευρισμένος για την ενόχληση. Όσο πιο μεγάλη είναι η επιθετικότητα του, τόσο λιγότερο σε εκτιμάει, και τόσο περισσότερο σε έχει μόνο για κάνα συμπληρωματικό σεξάκι έκτακτης ανάγκης, να ξέρεις…

Δεν τον ενδιαφέρει κανένας μακροπρόθεσμος σχεδιασμός. Αντιθέτως, κόβει κάθε σχετική προσπάθεια συζήτησης από μέρους σου μαχαίρι, και είναι υπέρμαχος του να ζήσετε τη στιγμή, χωρίς να του λες πολλά πολλά για το μέλλον. Ούτε το άμεσο, ούτε το έμμεσο. Αυτό είναι και δείγμα γενικότερης αδιαφορίας, ακόμη και στις πιο φυσιολογικές σχέσεις, θα έπρεπε να το ξέρεις ήδη, και να έχεις θορυβηθεί…

Δεν επικοινωνείτε, και μοιάζει διαρκώς αλλού. Όσο έντονος κι αν είναι στο σεξ, μπορείς να καταλάβεις αν του λείπουν πράγματα, καθώς και ποια έλλειψη του προσπαθεί να καλύψει. Ο άντρας που σε έχει καβάντζα, γνωρίζει ότι όσο και αν σου φωνάξει, επίσης, όσο κι αν σε μειώσει, δεν θα αντιδράσεις ιδιαίτερα, και φροντίζει να βγάζει όλα τα σχετικά απωθημένα έλλειψης επικοινωνίας επάνω σου. Δεν πρέπει όχι απλά να το ανεχτείς, αλλά οφείλεις και να του δώσεις ένα ξεγυρισμένο μάθημα. Τον τρόπο, θα τον βρεις εσύ. Το ζήτημα είναι να ανακτήσει τη χαμένη σου αξιοπρέπεια. Και να αφήσεις μια για πάντα πίσω σου έναν άνθρωπο, που ελάχιστα ενδιαφέρεται για σένα. Πόσο πολύ σε εκτιμάς, αλήθεια; Έφτασε, νομίζω, η ώρα να σου το αποδείξεις…