recent

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

recent

Εξομολογήσεις ενός άντρα: Μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε για μια γυναίκα

Εξομολογήσεις ενός άντρα: Μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε για μια γυναίκα

Μια ερωτευμένη γυναίκα είναι ίσως το πιο επικίνδυνο ον που υπάρχει στον γαλαξία. Μπορεί να φτάσει στην άλλη άκρη της Γης. Ένας ερωτευμένος άντρας μέχρι που μπορεί να φτάσει; Όχι, δεν είναι η απάντηση μέχρι την γωνία που έχει το σουβλατζίδικο…
Από τούτο εδώ το μετερίζι (sic) σας έχω αποκαλύψει γυναίκες πως εμείς δεν είμαστε (πολύ) γαϊδούρια, όταν είμαστε ερωτευμένοι. Τον υπόλοιπο χρόνο μας είμαστε. Indeed είμαστε. Αλλά όταν ερωτευόμαστε κάνουμε ακατανόητα πράγματα.

Καταρχήν επιστρέφουμε πίσω στα χρόνια που οι Βίκινγκς πίστευαν πως η Γης είναι επίπεδη. Βέβαια… Γιατί ως γνωστόν ο συντομότερος δρόμος είναι η ευθεία. Έτσι και στο Μάτσου Πίτσου να πάτε για να βρείτε την ψυχική σας γαλήνη (χλωμό), ή ακόμη και στους Μαορί στη Νέα Ζηλανδία (God Bless National Geographic) θα έρθουμε. Αν μας λείπετε θα έρθουμε.

Αυτό όσον αφορά το γεωγραφικό πλάτος. Μπορούμε να φτάσουμε όμως και ψυχικά και συναισθηματικά επίπεδα που δεν πιστεύετε.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κλάμα. Ναι, κλαίμε. Μπροστά σας μπορεί όχι, αλλά έστω και μόνοι μας το κάνουμε. Συνήθως γίνεται όταν χωρίζουμε, όταν χάνει η ομάδα μας, όταν κάνουμε μια γρατζουνιά στο νέο μας ρολόι (φτου, φτου μακριά από εμάς). Κλαίμε και όταν ερωτευόμαστε. Υπάρχουν στιγμές που δεν μας χωράει ο τόπος και απλά θέλουμε να ακούσουμε την φωνή σας, γιατί έτσι. Το λέτε και εσείς, οπότε θα το πούμε και εμείς.

Μπορούμε επίσης να φτάσουμε σε έναν κόσμο γεμάτο πεταλούδες, λιβάδια και προβατάκια εδώ και παραπέρα. Το ότι δεν δείχνουμε, είναι αποτέλεσμα του να φοβηθούμε μην πείτε από μέσα σας «Καλά, σε λαπά έπεσα». Το λαπάς το έβαλα αντί άλλης λέξεως με τρία «α»…

Ένας άντρας που αγαπάει μπορεί να φτάσει γενικά στα άκρα. Και τον κόσμο τούμπα μπορεί να φέρει.

Αυτά όμως κατά βάση είναι όσο πηγαίνουμε μέλι-γάλα, αγαπιόμαστε, ζούμε τον έρωτα μας. Που μπορούμε να φτάσουμε όταν χωρίζουμε; Χα, που κάνει και ο Σάκης ο Ρουβάς…

Πρώτα σε κάποιο μπουζουξίδικο με πονεμένους. Εκεί που το κλαρίνο «δακρύζει» και η λέξη «αγάπη» είναι απαγορευμένη. Με τα ξηροκάρπια να είναι ποτισμένα με δάκρυα και το ουίσκι υλικό πρώτης ύλης για μολότοφ. Και αν ακούς Nick Cave, όσο και να το κάνεις είναι ανατροπή.

Μετά μπορούμε να φτάσουμε κάτω από το σπίτι σας. Να χτυπήσουμε το κουδούνι και να πούμε «Κατέβα να σε δω γιατί μου λείπεις» ή «Ρε για αυτόν τον χαλβά με άφησες;». Είναι two way street αυτά τα πράγματα, όπως και να το κάνουμε.

Και τέλος, μπορούμε να φτάσουμε και στο τμήμα λόγω διατάραξης κοινής ησυχίας, για μήνυση και ξυλοδαρμό του… χαλβά που έχετε πάνω στο σπίτι και μας αφήσατε για εκείνον. Ναι, ξέρεις εσύ ποια είσαι.

Τι θέλω να πω με το σημερινό μου πόνημα; Πως όταν ένας άντρας αγαπάει μια γυναίκα (ακούω το When A Man Loves A Woman), ακόμη και το φεγγάρι μπορεί να κατεβάσει. Και πριν πείτε «άσε μας ρε φίλε», να ξέρετε πως πιθανότατα δεν πέσατε σε άντρα που σας αγάπησε πραγματικά. Και το φεγγάρι έχει κατέβει αρκετές φορές…
Loading...
loading...
recent
Από το Blogger.