recent

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

recent

Αν ανησυχείς αν είσαι καλή μαμά, είσαι ήδη

Αν ανησυχείς αν είσαι καλή μαμά, είσαι ήδη

Σε εκρήξεις θάρρους έχω αναρωτηθεί αρκετές φορές αν έκανα καλή δουλειά με τα παιδιά μου και αν συνεχίζω να κάνω.
Δηλαδή αν τα μεγαλώνω σωστά, τι λάθη έκανα και πρέπει να διορθώσω, πως θα συνεχίσω να ανατρέφω την έφηβη κόρη μου και το τι συμβουλές μπορώ να δίνω στον μεγάλο μου γιό που αμφιβάλω πια αν τις ακούει.

Είναι φορές που όταν ανατρέχω στο παρελθόν, από τη στιγμή που γεννήθηκαν, μπουσούλησαν, περπάτησαν, πήγαν σχολείο, αναρωτιέμαι αν ήμουν εκεί. Δίπλα τους. Αν ήμουν και εξακολουθώ να είμαι καλή μάνα. Ερωτηματικό αναπάντητο. Κάνουμε ότι καλύτερο νομίζουμε. Δεν υπάρχουν δυστυχώς οδηγίες και ούτε κάποιο manual.

Ως μάνα λειτουργείς με το συναίσθημα και το ένστικτο. Πολλές φορές η λογική καταρρίπτεται και το συναίσθημα εξουσιάζει την διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Τώρα που κάνω φλας μπακ, βλέπω πόσο λάθος είναι αυτό. Όμως όταν έρχεται η στιγμή να επιβάλεις κάποια τιμωρία, κάνεις πίσω. «Μικρό είναι» λες, «δεν θα καταλάβει». Και μιλάς, και μιλάς, και συμβουλεύεις, δεν μπορεί κάτι θα μείνει. Δύσκολο εγχείρημα το μεγάλωμα των παιδιών.

Πολλές φορές κοντράρεσαι μαζί τους, ειδικά όταν τα παιδιά έχουν μεγαλώσει λίγο, επειδή ο εγωισμός μας κυριεύει: «εμένα θα ακούσεις που είμαι μάνα σου». Αυτό το κλισέ δεν πείθει ποτέ ένα παιδί. Τα παιδιά ζητούν επιχειρήματα. Θέλουν να τα πείσεις. Πόσες φορές όμως έχεις την υπομονή να εξηγήσεις να καταθέσεις τα επιχειρήματά σου; Σπανίως.

Πόσες φορές μας κλείσανε την πόρτα του δωματίου τους στα μούτρα, στενοχωρημένα, θυμωμένα απογοητευμένα από μας και μεις, εγώ, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι αποτύχαμε ως μανάδες; Πόσες φορές δεν έχουμε όλες σκεφτεί αυτό το «αν». Αν είχα εξηγήσει, θα είχε καταλάβει. Αν διαβάζαμε μαζί, θα ήταν καλύτερος μαθητής. Αν, αν, αν… Αυτά τα πολλά «αν» όμως εγείρονται πάντα κατόπιν εορτής.

Προσπαθείς πάντα γα το καλύτερο των παιδιών σου. Ευχής έργο θα ήταν να μπορούμε να κάνουνε τόσο όσο. Να κρατάμε τις ισορροπίες, να διατηρούμε την ψυχραιμία μας, να έχουμε απεριόριστη υπομονή, να εμπνέουμε εμπιστοσύνη, να δίνουμε αγάπη, να διαχειριζόμαστε τις κρίσεις πανικού. Αυτά όλα θα συντελούσαν στο να αγγίξουμε τον όρο «τέλεια μάνα». Τέλειος όμως δεν είναι κανένας μας. Άρα, μεγαλώνουμε τα παιδιά μας μέσα από τα λάθη μας. Αρκεί, το λάθος μας να μην είναι επαναλαμβανόμενο. Τα παιδιά δεν τα αφορούν, τουλάχιστον στην μικρή ηλικία, τα προβλήματα μας, οι ανασφάλειές μας, τα βιώματα των παιδικών μας χρόνων.


Σαν μάνα, κρίνομαι να κάνω το καλύτερο. Να κάνω την υπέρβαση. Τι εννοώ; Αν οι προσδοκίες οι δικές μου είναι χαμηλές διότι έτσι έμαθα από το σπίτι μου, θα είναι λάθος να περιορίσω τους ορίζοντες των παιδιών μου. Η δουλειά μου ως μάνα είναι να τους δώσω φτερά. Να πετάξουν μακριά όταν θα έρθει η ώρα.

Πάντα αναρωτιόμουν αν έκανα καλά όταν άφηνα τα παιδιά μου στην κυρία να τα φυλάξει, για να βγω, να τα ταΐσει και να τα κοιμίσει. Φορτωνόμουν τύψεις όταν άκουγα τις γιαγιάδες να λένε «Πάλι βγήκες; Τι μάνα είσαι εσύ;» Είμαι η μάνα που έχει την ανάγκη να διασκεδάσει. Είμαι η μάνα που θέλει να νιώθει γυναίκα. Είμαι η μάνα που θέλει να διατηρήσει το ενδιαφέρον της για τη ζωή. Παρόλα αυτά κάποιες τύψεις με κυρίευαν. Δεν απαντούσα ποτέ, όμως μέσα μου αναρωτιόμουν μήπως πράγματι έπρεπε να θυσιάσω τις εξόδους, τις σχολές, τον αθλητισμό, για χάρη των παιδιών. Με άλλα λόγια να θυσιαστώ. Οι τύψεις πυροδοτούνταν από διαπιστώσεις όπως, «Μα, ποια η μεγαλύτερη ευτυχία από τα παιδιά;» βάζοντας και ένα ερωτηματικό στο τέλος της πρότασης, έτσι για να σε κάνουν να νιώσεις ανάξια που είσαι μάνα, ενώ η ερώτηση είναι ένα ξεκάθαρο ισχυρό statement.

Αναδρομικά λοιπόν και μετά από χρόνια οι τύψεις έπαψαν διότι δεν υπήρχε λόγος ύπαρξής τους. Οι ανάσες που έπαιρνα και εξακολουθώ να παίρνω μακριά από τα παιδιά για λίγες ώρες ή ακόμα και για λίγες μέρες, είναι αυτές που σου δίνουν δύναμη, που σε ανακουφίζουν, που γεμίζουν τις μπαταρίες σου για να συνεχίσεις να προσπαθείς να είσαι μια καλή μάνα.

Πάντα όμως θα αναρωτιέμαι αν είναι σωστό που ύψωσα την φωνή μου, αν πρέπει να επιβάλλω μια τιμωρία και δεν το έκανα, αν κάποιο χατίρι δεν πρέπει να είχε γίνει, αν είμαι ελαστική όταν η κατάσταση απαιτούσε πιο σκληρή αντίδραση. Δυστυχώς εκ του αποτελέσματος κρίνονται όλα. Στην ερώτηση αν είμαι καλή μάνα δεν μπορώ να απαντήσω. Την απάντηση την δίνουν μόνο τα παιδιά, μακροπρόθεσμα.
Loading...
loading...
Από το Blogger.