Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2016

Ανατριχιαστικές μαρτυρίες στη δίκη της ΧΑ – «Ήρθαν να με σφάξουν»

726425-xrysi.jpg

Με κατάθεση ενός Αιγύπτου ψαρά που δέχτηκε δολοφονική επίθεση το 2012, ξεκίνησε η εξέταση της δεύτερης δικογραφίας για τη δίκη της Χρυσής Αυγής.

«Δυο – τρία άτομα με χτυπούσαν με ξύλα ενώ άλλα άτομα με κλωτσούσαν. Ένας με χτύπησε στο πρόσωπο με σίδερο και μου έσπασε τα δόντια και το κεφάλι. Με χτύπησαν και στα πόδια …», ανέφερε σε μια συγκλονιστική κατάθεση ο Αιγύπτιος ψαράς Εμπάρακ Αμπουζίντ. Πρόκειται για την δεύτερη υπόθεση που συμπεριλαμβάνεται στη δικογραφία για τη Χρυσή Αυγή και αφορά στη δολοφονική επίθεση τα ξημερώματα της 12ης Ιουνίου 2012, στο Πέραμα, σε βάρος Αιγυπτίων ψαράδων.

Με τη βοήθεια μεταφράστριας και καθισμένος σε μια καρέκλα, καθώς επικαλέστηκε προβλήματα υγείας, το θύμα περιέγραψε στο δικαστήριο λεπτό προς λεπτό τι έγινε εκείνο το βράδυ, όταν ομάδα μαυροφορεμένων αντρών τον αιφνιδίασε ενώ κοιμόταν στην ταράτσα του σπιτιού της οικογένειας που τον φιλοξενούσε. Αν κι δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει τα άτομα τα οποία του επιτέθηκαν, υποστήριξε ότι αυτός και οι φίλοι του γνώριζαν τη δράση τους και είχαν δεχτεί απειλές .

«Ήταν σαν να ήρθαν να με σφάξουν. Έφυγαν όταν νόμιζαν ότι με σκότωσαν. Αν ήξεραν πως είμαι ζωντανός δεν θα με άφηναν…», τόνισε. «Φοβάμαι ακόμη και να περπατήσω στο δρόμο. Είμαι πεθαμένος αφού δεν μπορώ να εργαστώ για να μεγαλώσω τα παιδιά μου. Δεν έχει διαφορά ακόμη και αν με σκοτώσουν έξω από το δικαστήριο», είπε ο μάρτυρας αναφερόμενος στην ζωή του σήμερα.

Στη συνέχεια περιέγραψε αναλυτικά πως έζησε εκείνη την νύχτα:

«Ξημερώματα της 12ης Ιουνίου του 2012 κοιμόμουν στην ταράτσα. Εκεί κοιμόμουν τις τελευταίες 10 ημέρες. Ήμουν σκεπασμένος με μια κουβέρτα. Περίπου στις 3 τα ξημερώματα, είχα την κουβέρτα επάνω μου, με χτύπησαν δυο – τρεις φορές… Είχα κοιμηθεί περίπου στις 11.30 το βράδυ και δεν μπορώ να πω ακριβώς την ώρα που δέχτηκα την επίθεση γιατί κοιμόμουν. Χτύπησα στο γόνατο 2-3 φορές … Έβγαλα την κουβέρτα από το πρόσωπο μου και είδα άτομα που φορούσαν μαύρα ρούχα. Σε μια άκρη είδα τέσσερα άτομα να με χτυπάνε και ακόμη 15-17 άτομα  πάνω στην ταράτσα. Δυο – τρία   άτομα με χτυπούσαν με ξύλα, άλλα με κλωτσούσαν και ένας με χτύπησε στο πρόσωπο με σίδερο και μου έσπασαν τα δόντια και το κεφάλι. Με χτύπησαν και στα πόδια …”

Ακολούθησε διάλογος μεταξύ του Προέδρου του δικαστηρίου και του μάρτυρα:

Πρόεδρος : Θυμάστε να περιγράψετε τα άτομα που σας επιτέθηκαν ;

Μάρτυρας : Όλοι φορούσαν μαύρες μπλούζες . Μόνο ο Άχμετ μπορεί να ξέρει πως ακριβώς ήταν γιατί όταν έσπασαν την πόρτα τους είδε από το παράθυρο. Μετά ο Άχμετ είπε πως ήθελαν να μας σκοτώσουν .

Πρόεδρος : Ύψος, βάρος, χρώμα μαλλιών, οτιδήποτε…

Μάρτυρας : Όχι, τίποτα

Πρόεδρος : Αν βλέπατε κάποιον μπροστά σας θα μπορούσατε να τον θυμηθείτε;

Μάρτυρας : Ήταν βράδυ και μόνο ο Άχμετ τους είδε.

Πρόεδρος : Γυναίκα ήταν μαζί τους;

Μάρτυρας : Δεν θυμάμαι. Δεν ήμουν σε θέση να αναγνωρίσω κανέναν λόγω των χτυπημάτων που δέχτηκα, ήμουν πεθαμένος . Ήμουν χτυπημένος σε όλο το σώμα μου. Έκανα πολλά ράμματα, ένα δόντι μου έσπασε. Δεν ήξερα αν ήταν βράδυ ή πρωί … Στο νοσοκομείο κατάλαβα τι έγινε. Άκουσα ότι ένας από αυτούς που μου επιτέθηκαν είπε «πάμε» γιατί νόμιζαν ότι πέθανα. Τότε ήξερα 15 λέξεις όλες και όλες στα ελληνικά . Το «πάμε» το άκουσα …. Νόμιζαν ότι πέθανα γιατί ήμουν σαν πεθαμένος από  τα χτυπήματα. Στο νοσοκομείο κοιμόμουν και όταν ξύπνησα δεν ήξερα πόσες μέρες πέρασαν. Νοσηλεύτηκα περίπου 17 ημέρες . Ήθελα να ζήσω και τίποτα άλλο..