Στο Ογκολογικό Νοσοκομείο Παίδων «Ελπίδα» με νευροβλάστωμα 4ου σταδίου νοσηλεύεται η μικρή Ελεωνόρα.

Μέσω Facebook, οι γονείς της απηύθυναν έκκληση για τη συγκέντρωση χρημάτων, ώστε να εξασφαλίσουν πρόσβαση σε θεραπείες στο εξωτερικό, αλλά και για να στηρίξουν οικονομικά την μονάδα στην οποία νοσηλεύεται το μικρό τους κοριτσάκι.





 Πλέον υπάρχει και καμπάνια για να συλλεχθούν χρήματα για την προσπάθειά τους την οποία στηρίζει και ο σπουδαίος πρωταθλητής μας, Λευτέρης Πετρούνιας.





Η ανάρτηση των γονιών


Τον Νοέμβριο του 2018 η Ελεωνόρα μας διαγνώσθηκε με νευροβλάστωμα 4ου σταδίου με μεταστάσεις σε όλα της τα οστά. Οι πιθανότητες επιβίωσης κυμαίνονται μεταξύ 30 με 50% αλλά μέχρι στιγμής η Ελεωνόρα έχει αποδειχθεί μαχητής. Ως γονείς της, θέλουμε να κάνουμε τα πάντα για να αντιστρέψουμε τις πιθανότητες υπέρ της και να της προσφέρουμε τη ζωή που της αξίζει. Σε αυτή μας τη προσπάθεια, αντί εράνου, δημιουργήσαμε τη συγκεκριμένη πύλη προώθησης προϊόντων με σκοπό να της εξασφαλίσουμε πρόσβαση σε θεραπείες στο εξωτερικό καθώς και για την οικονομική στήριξη της μονάδας στην οποία νοσηλεύεται.


Αν προτιμάτε να βοηθήσετε με δωρεά, ο λογαριασμός στην τράπεζα Eurobank ειναι ο εξής:


ΙΒΑΝ GR3502601070000250101496081


Δικαιούχος ΠΕΤΡΟΣ ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


SHIFT/BIC ERBKGRAA


Σας ευχαριστούμε. Οι γονείς της, Πέτρος και Μυρτώ.

 
 



Μια εύκολη συνταγή για μια λαχταριστή τούρτα σοκολάτας με γιαούρτι και δημητριακά. Μια πολύ νόστιμη και εύκολη λύση για μια τούρτα για όλες τις περιστάσεις.


Υλικά συνταγής

Για τη βάση:

3 κούπες δημητριακά ή corn flakes ολικής άλεσης [*]
1 κούπα νιφάδες βρώμης
3 κ.σ. βούτυρο, λιωμένο (45 γρ.)
1 1/2 κ.σ. μέλι (30 γρ.)

Για τη κρέμα σοκολάτας:

400 γρ. κουβερτούρα τεμαχισμένη σε μικρά κομματάκια
2/3 κούπας γάλα (150 γρ.)
1 κεσεδάκι γιαούρτι στραγγιστό (200 γρ.)
1 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας




Εκτέλεση συνταγής
Για τη βάση: Απλώνουμε τις νιφάδες βρώμης σ’ ένα ταψάκι σε λεπτή στρώση. Τις ψήνουμε στο φούρνο στους 180°C για 20 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν, ανακατεύοντας κατά διαστήματα ώστε να ψηθούν ομοιόμορφα.
Αφού κρυώσουν, τις βάζουμε στο multi ή στο μπλέντερ μαζί με τα δημητριακά και τα αλέθουμε μέχρι να γίνουν σκόνη. Τα αδειάζουμε σε ένα μπολ και προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο και το μέλι, αφού πρώτα το έχουμε ζεστάνει. Τα ανακατεύουμε μέχρι να υγρανθεί καλά το μείγμα. Σε μια κουμπωτή φόρμα με διάμετρο 20−22cm ή σ’ ένα τσέρκι που έχουμε τοποθετήσει πάνω σε μία λαδόκολλα, στρώνουμε ομοιόμορφα το μείγμα της βάσης πατώντας το με ένα κουτάλι (κρατάμε 2-3 κουταλιές στην άκρη για τη διακόσμηση). Το βάζουμε στο ψυγείο μέχρι να ετοιμάσουμε την κρέμα.
Για την κρέμα σοκολάτας: Βάζουμε σ’ ένα μεγάλο μπολ την τεμαχισμένη κουβερτούρα. Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε το γάλα και μόλις εμφανιστούν οι πρώτες φουσκάλες, αποσύρουμε από τη φωτιά και το ρίχνουμε στο μπολ με τη σοκολάτα. Περιμένουμε 1−2 λεπτά για να αρχίσει να λιώνει η σοκολάτα και ανακατεύουμε μέχρι να ενσωματωθεί στο γάλα και να δημιουργηθεί ένα λείο μείγμα. Προσθέτουμε το γιαούρτι και τη βανίλια, ανακατεύοντας μέχρι να ομογενοποιηθεί η κρέμα.
Απλώνουμε τη κρέμα σοκολάτας πάνω στη βάση και βάζουμε την τούρτα στο ψυγείο τουλάχιστον για δύο ώρες για να σφίξει και να σταθεροποιηθεί. Για να σερβίρουμε αφήνουμε την τούρτα μας για 5−10 λεπτά εκτός ψυγείου. Μ’ ένα μαχαίρι ξεκολλάμε περιμετρικά την τούρτα από την φόρμα. Γαρνίρουμε πασπαλίζοντας την επιφάνεια με το μείγμα της βάσης που έχουμε κρατήσει.

[*] Εναλλακτικά, μπορούμε να φτιάξουμε τη βάση με μπισκότα τύπου Digestive (150g) που θα στρώσουμε στον πάτο, το ένα δίπλα στο άλλο.
Σημείωση:Αν θέλουμε να δώσουμε περισσότερο ύψος στην τούρτα, αυξάνουμε αναλογικά τις ποσότητες των υλικών της κρέμας.



Ποιοι θα πάρουν το επίδομα ενοικίου;


Η ΚΥΑ καθορίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις, για την καταβολή σε 300.000 δικαιούχους του φετινού επιδόματος ενοικίου.

Θα παρουσιαστεί από το Υπουργείο:

Το υπουργείο Εργασίας θα παρουσιάσει το φετινό πρόγραμμα επιδότησης, παράλληλα με το διάδοχο σχήμα του νόμου Κατσέλη. Σύμφωνα με πληροφορίες, το ποσό θα κυμαίνεται από 70- 210 ευρώ τον μήνα με βάση εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια.

Οι αιτήσεις για το επίδομα ενοικίου θα υποβάλλονται σε ειδική ηλεκτρονική πλατφόρμα, η οποία είναι ήδη έτοιμη και προσομοιάζει σε αυτή του ΚΕΑ και του Κοινωνικού Μερίσματος.

Μέσω της ίδιας πλατφόρμας, θα διενεργούνται και οι απαραίτητες διασταυρώσεις για τα μισθωτήρια συμβόλαια με χρήση στοιχείων του Taxisnet.

Απαραίτητη προϋπόθεση για τη χορήγηση του επιδόματος θα είναι να υπάρχει ηλεκτρονικό μισθωτήριο.

Με βάση την απόφαση, δικαιούχοι του επιδόματος είναι όσοι έχουν ετήσιο εισόδημα από 7.000 ευρώ για το μονοπρόσωπο νοικοκυριό έως 21.000 ευρώ για νοικοκυριά με περισσότερα από πέντε μέλη ή για μονογονεϊκή οικογένεια με πάνω από τρία μέλη.




Το όριο της ακίνητης περιουσίας θα είναι από 120.000- 180.000 ευρώ.

Οι μη δικαιούχοι

Δεν γίνονται δεκτές αιτήσεις νοικοκυριών, τα μέλη των οποίων, βάσει της τελευταίας εκκαθαρισμένης δήλωσης φορολογίας εισοδήματος:

– Εμπίπτουν στις διατάξεις του φόρου πολυτελείας

– Δηλώνουν δαπάνες για αμοιβές πληρωμάτων σκαφών αναψυχής

– Δηλώνουν δαπάνες άνω των 1.500 ευρώ για δίδακτρα σε ιδιωτικά σχολεία

– Δηλώνουν δαπάνες για οικιακούς βοηθούς, οδηγούς αυτοκινήτων, δασκάλους και λοιπό προσωπικό, όπως αυτές προσδιορίζονται στους αντίστοιχους κωδικούς του εντύπου Ε1.




Τα ποσά

Μονοπρόσωπο νοικοκυριό- θα πάρει επιδότηση 70 ευρώ

Νοικοκυριό με 2 ενήλικα μέλη- 105 ευρώ

Νοικοκυριό με 3 μέλη ή μονογονεϊκή οικογένεια με ένα ανήλικο μέλος- 140 ευρώ

Νοικοκυριό με 4 μέλη ή μονογονεϊκή οικογένεια με δύο ανήλικα μέλη- 175 ευρώ

Νοικοκυριό με 5 μέλη ή μονογονεϊκή με τρία ανήλικα μέλη και άνω- 210 ευρώ



Για αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών μεταφοράς κάνει λόγο το υπουργείο Μεταφορών


Ένα νέο πλάνο επεξεργάζεται το υπουργείο Μεταφορών και αφορά τη γενίκευση της χρήσης ηλεκτρονικού εισιτηρίου σε όλη τη χώρα και σε όλες τις αστικές και υπεραστικές μεταφορές.


Στο σχέδιο αναφέρθηκε ο γ.γ. του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών Θανάσης Βούρδας μιλώντας στο πανελλήνιο συνέδριο για τη Βιώσιμη Αστική Κινητικότητα στη Λάρισα. Αναφερόμενος ειδικότερα στους στόχους για την προώθηση της χρήσης των μέσων μαζικής μεταφοράς, ο κ. Βούρδας είπε ότι την τελευταία 4ετία πάρθηκαν μέτρα και πρωτοβουλίες από το κράτος «για την εξυγίανση των αστικών συγκοινωνιών της Θεσσαλονίκης, αλλά και την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου στην Αττική».





Τόνισε ακόμη ότι το παράδειγμα του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, θα γενικευθεί στις αστικές και υπεραστικές μεταφορές σε όλη τη χώρα, με επόμενη «στάση» εφαρμογής τις αστικές συγκοινωνίες Θεσσαλονίκης.


«Δεν μιλάμε απλώς για αναγκαιότητα και τεχνολογική αναβάθμιση. Μιλάμε για αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών μεταφοράς και σεβασμό στις καθημερινές ανάγκες μετακίνησης κάθε κατοίκου, κάθε εργαζόμενου, κάθε επισκέπτη. Και φυσικά με σεβασμό στους κοινωνικά ευάλωτους συμπολίτες μας. Πρώτη φορά πάρθηκε πολιτική πρωτοβουλία για ελεύθερη μετακίνηση όλων των ανέργων, όλων των ατόμων με αναπηρία» τόνισε.


Σχετικά με τα μέτρα αναδιάρθρωσης των αστικών συγκοινωνιών, ο κ. Βούρδας είπε ότι επανασχεδιάζεται το σύστημα αστικών και υπεραστικών μεταφορών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με την αποκέντρωση των αφετηριών του ΚΤΕΛ Αττικής εντός του Μαρτίου, ενώ μίλησε και «για ριζική ανανέωση» του στόλου των λεωφορείων στις δημόσιες αστικές συγκοινωνίες Αθήνας και Θεσσαλονίκης.


Μιλώντας για την κατάσταση στο Μετρό και τον σιδηρόδρομο, ο γ.γ. του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, σημείωσε ότι είναι τα δυο πιο ασφαλή και φιλικά προς το περιβάλλον μέσα μεταφοράς παγκοσμίως, ενώ αναφέρθηκε στο Μετρό Θεσσαλονίκης, στην ανάπτυξη του σιδηροδρομικού δικτύου αλλά και στην ηλεκτροκίνηση: «Το Μετρό στη Θεσσαλονίκη δεν είναι πια ανέκδοτο. Η δοκιμαστική λειτουργία του ξεκινά φέτος και το βασικό τμήμα παραδίδεται στους κατοίκους το 2020. Το δίκτυο Μετρό αναπτύσσεται στην Αττική (γραμμή 3 και 4).











Το σιδηροδρομικό δίκτυο, τα τελευταία 4 χρόνια, έχει μπει σε ρυθμούς ανάπτυξης. Μην ξεχνάμε ότι το 2015 παραλάβαμε το κρίσιμο έργο ολοκλήρωσης της γραμμής Αθήνα-Θεσσαλονίκη με ποσοστό υλοποίησης 17%, με χρονολογία έναρξης το 1997, και φέτος (σε ένα μήνα δηλαδή) παραδίδεται» σημείωσε.



Η απίθανη ιστορία που αποκάλυψε ο Νίκος Μουτσινάς 

Μια απίθανη ιστορία αποκάλυψε ο Νίκος Μουτσινάς, με πρωταγωνιστή τον καλεσμένο του Κώστα Κόκλα την περίοδο όπου έκαναν γυρίσματα για τη σειρά του ΑΝΤ1 «Κάτι χωρισμένα παλικάιρια».


«Ο Κώστας, λοιπόν, ήμασταν στο "Κάτι χωρισμένα παλικάρια" και του λένε από την παραγωγή "Κώστα θα είσαι καλεσμένος στο Πρωινό στην Φαίη". Στον ΑΝΤ1 ήμασταν, θέλω να τα καταλαβαίνουμε αυτά. Είχαμε γύρισμα, ήρθε, λέει θα πάω στο κενό αυτό, θα κάναμε άλλες σκηνές, "πάω κι έρχομαι", φεύγει ο Κώστας. Παίρνουν τηλέφωνο από την Φαίη: "Παιδιά, δεν έχει έρθει ο Κόκλας". "Όχι ρε συ θα ερχόταν". Δίπλα τα πλάτο εν τω μεταξύ. Παίρνουμε τηλέφωνο τον Κώστα. "Έλα ρε είμαι στην Ελένη, τι ώρα βγαίνω;", περιέγραψε ο Νίκος Μουτσινάς.





«Έχω συνδυάσει το πρωινό με Ελένη Μενεγάκη», δικαιολογήθηκε για την αφηρημάδα του ο Κώστας Κόκλας.


 
 



Είναι απόφοιτη του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών 

Το κατώφλι του νεοκλασικού μεγάρου του υπουργείου Εξωτερικών περνάει κάθε πρωί μια πρώην Σταρ Ελλάς. Πρόκειται για τη Λένα Παπαρρηγοπούλου, που είχε κατακτήσει τον τίτλο ομορφιάς το 2002, και είναι από τις αρχές Ιανουαρίου μέλος του επιτελείου του υφυπουργού Εξωτερικών, Μάρκου Μπόλαρη.


Και μπορεί πολλοί να απορούν με την παρουσία της στο υπουργείο Εξωτερικών, όπως γράφει όμως η Σάσα Σταμάτη στα «Παραπολιτικά», η Λένα Παπαρρηγοπούλου, είναι απόφοιτη του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών με μεταπτυχιακό στη Θρησκεία, Φιλοσοφία και Κοινωνιολογία στο ίδιο πανεπιστήμιο.





Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, είναι χρήσιμη στο επιτελείο του υφυπουργού Εξωτερικών που έχει στην αρμοδιότητά του τα θρησκευτικά θέματα.




Συγκεκριμένα, στο υπουργικό χαρτοφυλάκιο του ο κ. Μπόλαρης έχει τις αρμοδιότητες του ενιαίου διοικητικού τομέα Θρησκευτικής και Πολιτιστικής Διπλωματίας του υπουργείου Εξωτερικών, αλλά και τη Διεύθυνση Θρησκευτικών και Εκκλησιαστικών Υποθέσεων.


Όσο για την ενασχόληση της Λένας Παπαρρηγοπούλου με το μόντελινγκ φαίνεται να ανήκει στο παρελθόν.





«Αυτό μπορώ να σου προσφέρω με την επέμβαση και αυτό πρέπει να περιμένεις»


Η έννοια της ομορφιάς δεν είναι σταθερή και σίγουρα είναι υποκειμενική. «Κυνηγώντας» την ομορφιά πολλοί στρέφονται στους πλαστικούς χειρουργούς, όχι τόσο για να διορθώσουν κάποια δυσμορφία ή ατέλεια, που τους δημιουργεί λειτουργικό πρόβλημα, αλλά για παρεμβάσεις, που μπορεί στο τέλος να τους απογοητεύσουν γιατί δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες τους.


Τι πρέπει να περιμένει κανείς από μια αισθητική παρέμβαση/επέμβαση; Πηγαίνουν πάντα όλα καλά ή υπάρχουν επιπλοκές; Είναι αυτές οι επεμβάσεις ανώδυνες; Αφήνουν ουλές; Πόσο εύκολο είναι να αρνηθεί ένας γιατρός να κάνει μια επέμβαση, που θα παραμορφώσει;





Απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δίνει, μιλώντας στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο διευθυντής της Κλινικής Πλαστικής Επανορθωτικής και Αισθητικής Χειρουργικής και του Κέντρου Κρανιοπροσωπικής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου του Ιλινόις, καθηγητής Μίμης Κοέν, οποίος πρόσφατα αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ.


Ο κ. Κοέν είναι από τους πρωτοπόρους στην επανορθωτική χειρουργική των κρανιοπροσωπικών δυσπλασιών, έχει δε πρωτοστατήσει στην εφαρμογή νέων πρωτοκόλλων και σύγχρονων χειρουργικών τεχνικών σε παιδιατρικούς ασθενείς με συγγενείς σχιστίες του προσώπου. Έχει αναπτύξει αξιόλογη και διεθνώς αναγνωρισμένη δραστηριότητα στην επανορθωτική χειρουργική αντιμετώπιση ασθενών έπειτα από μείζονες βαριατρικές επεμβάσεις και στην κλινική την οποία διευθύνει είναι υπεύθυνος για την εκπαίδευση και την εξειδίκευση πολλών γιατρών, από όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και πολλοί Έλληνες πλαστικοί χειρουργοί.


«Η ομορφιά είναι ένα κομμάτι της ζωής μας. Είχε πάντα θέση στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η έννοιά της δεν είναι σταθερή, μεταβάλλεται ανά τους αιώνες και σίγουρα είναι υποκειμενική. Η πλαστική χειρουργική στοχεύει στην αποκατάσταση της εμφάνισης αλλά και της λειτουργικότητας. Εκτός όμως από την αποκατάσταση της λειτουργικότητας υπάρχουν άνθρωποι που καταφεύγουν στον πλαστικό χειρουργό για να γίνουν όμορφοι. Όμως το αποτέλεσμα θα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους; Εμείς οι χειρουργοί, πριν αποφασίσουμε μια οποιαδήποτε επέμβαση, πρέπει να ξέρουμε ότι το άτομο αυτό, αυτά που περιμένει είναι πράγματα τα οποία πραγματικά μπορούμε να αποδώσουμε με την επέμβαση. Διότι είναι ορισμένοι που έχουν τέτοιες φιλοδοξίες ή τέτοιες βλέψεις, που πρακτικά δεν γίνονται.


Και στις περιπτώσεις αυτές, ο χειρουργός πρέπει να ξέρει να πει: "όχι, εγώ δεν μπορώ να τις προσφέρω αυτές, αν θέλεις να πας αλλού, πήγαινε". Αν υπάρχει μια σοβαρή και καλή επικοινωνία, ο χειρουργός πρέπει να περάσει αρκετή ώρα με το άτομο και να καταλάβει τι ακριβώς περιμένει από την επέμβαση και μετά από συζήτηση, τα δύο μέρη να έχουν φτάσει σε μια λογική συνεννόηση, ότι "αυτό μπορώ να σου προσφέρω με την επέμβαση και αυτό πρέπει να περιμένεις"», επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Κοέν.
Υπάρχει ενδεχόμενο επιπλοκών;


«Το άτομο πρέπει να ξέρει ότι δεν υπάρχει επέμβαση που είναι ανώδυνη, δεν υπάρχει επέμβαση που δεν έχει επιπλοκές και να είναι προετοιμασμένο γι' αυτό. Τα προβλήματα αρχίζουν, όταν υπάρχει μια πιο επιπόλαια αντιμετώπιση, κατά κάποιο τρόπο δηλαδή "μη στεναχωριέσαι, έχω κάνει κι άλλες, όλα θα πάνε καλά" και βέβαια ό,τι και να κάνει ο κάθε χειρουργός, όσο καλός και να είναι υπάρχουν επιπλοκές και αυτό πρέπει το άτομο να το ξέρει. Επίσης πρέπει να ξέρει ότι οι ουλές είναι μόνιμες. Υπάρχουν ουλές, όπως στο facelift, οι οποίες "κρύβονται", υπάρχουν οι ουλές στις ρινοπλαστικές, οι οποίες δεν φαίνονται, αλλά είναι μόνιμες. Βέβαια, στο στήθος ή στην κοιλιά είναι διαφορετικές οι ουλές. Εκεί τις βλέπεις και πρέπει να είναι προετοιμασμένο το άτομο γι αυτό», υπογραμμίζει ο κ. Κοέν.
Άνθρωποι παραμορφωμένοι από αισθητικές επεμβάσεις


Βλέπουμε ανθρώπους παραμορφωμένους από επεμβάσεις. Κατά πόσο είναι ηθικό ένας γιατρός να κάνει αυτό, ενώ βλέπει ότι ο άνθρωπος αυτός παραμορφώνεται; Η απάντηση που δίνει ο κ. Κοέν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αναφορικά με αυτό το ερώτημα, είναι η εξής: «Πρέπει πρώτα να αποφασίσει το άτομο τι θέλει. Αυτό δεν είναι φαινόμενο μόνο της ελληνικής κοινωνίας. Υπάρχει και στην Αμερική και σε όλο τον κόσμο. Αυτό το οποίο κάποιοι το λένε "παραμορφωμένο", σε ορισμένους αρέσει. Βλέπουμε πολύ κόσμο να πηγαίνει και να ξαναπηγαίνει για να αποκτήσει αυτά τα φουσκωμένα χείλια, τα οποία είναι απαίσια. Διότι η έννοια της ομορφιάς δεν είναι σταθερή ανά τους αιώνες και είναι σίγουρα υποκειμενική. Αλλά, βέβαια, ο πλαστικός χειρουργός έχει υποχρέωση να ενημερώνει και να πει: "κοίταξε, αυτό που ζητάς δεν μπορώ να στο προσφέρω, γιατί είναι έξω από τις δικές μου εικόνες της αισθητικής ή διότι είναι κάτι που δεν το δέχομαι"».
Στον καιρό της οικονομικής κρίσης πόσο εύκολο είναι να πει «όχι» ένας γιατρός;


«Παρόλο που ζω στην Αμερική πάνω από 40 χρόνια, βλέπω την ελληνική πραγματικότητα, έρχομαι συχνά, πιστεύω ότι αυτοί που είναι σοβαροί επιστήμονες δεν πρόκειται να φθαρούν οικονομικά από την κρίση. Αυτοί που ούτως ή άλλως ήταν φθαρμένοι, θα ασχοληθούν και θα κάνουν πράγματα, τα οποία δεν είναι σωστά. Από την άλλη πλευρά, στην Αμερική υπάρχει ένα τεράστιο διαδικαστικό ή δικαστικό πρόβλημα, όπου οι ασθενείς, αν δεν είναι ικανοποιημένοι, ακόμη και για περιστατικά τα οποία είναι αμφιλεγόμενα, μπορούν να κάνουν μήνυση στον γιατρό. Η ασφάλεια αστικής ευθύνης από τη μια μεριά είναι μια δικλείδα ασφαλείας, αλλά από την άλλη πλευρά είναι και εκμετάλλευση. Στην Αμερική βλέπεις ορισμένους δικηγόρους, οι οποίοι κάνουν μηνύσεις δεξιά και αριστερά χωρίς λόγο και χωρίς πραγματική αιτία. Αυτά είναι αποτέλεσμα της σύγχρονης κοινωνίας και δεν μπορούμε να τα αλλάξουμε. Απλώς, από τη σκοπιά μας, κάνουμε το καλύτερο δυνατό», σημειώνει ο κ. Κοέν.


Παράλληλα, τονίζει πως είναι φοβερό ότι στην περίοδο της κρίσης πολλοί εκλεκτοί επιστήμονες έχουν φύγει από την Ελλάδα, διότι αυτό θα έχει αντίκτυπο όχι τόσο στη σημερινή γενιά αλλά στις επόμενες.


«Η φυγή από την Ελλάδα όλων αυτών των νέων που είναι επιφανείς επιστήμονες δεν είναι θέμα οικονομικό, είναι πνευματικό και αυτό θα έχει αντίκτυπο στις επόμενες γενιές, διότι μένουν λιγότεροι καλοί επιστήμονες. Παρόλα αυτά, αυτοί που ξέρω στα διάφορα νοσοκομεία και πανεπιστήμια και στην Αθήνα και στα Γιάννενα και στη Θεσσαλονίκη, παρά την κρίση είναι επιστήμονες που κρατάνε ένα πολύ ψηλό επίπεδο. Εγώ πήγα στο εξωτερικό πριν από 42 χρόνια, όχι για να μείνω, αλλά για να γυρίσω, όμως η Αμερική με κράτησε. Στην Αμερική υπάρχει η αξιοκρατία. Εγώ, στην Ελλάδα, δεν ήξερα κάποιον πολιτικό ή οποιονδήποτε για να με βοηθήσει να ανέβω. Στην Αμερική, απλώς με την αξία μου, προχώρησα», προσθέτει ο κ. Κοέν.
Ποιος είναι ο Μίμης Κοέν


Ο καθηγητής Μίμης Κοέν γεννήθηκε στην Αθήνα και φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου έλαβε το Πτυχίο Ιατρικής το 1970 και τον τίτλο του Διδάκτορα Ιατρικής το 1977. Εκπαιδεύτηκε στη Γενική Χειρουργική στο Αρεταίειον Νοσοκομείο Αθηνών, ενώ, στη συνέχεια, μετέβη στις ΗΠΑ, όπου ολοκλήρωσε την ειδικότητα της Γενικής Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις, στο Σικάγο. Ακολούθησε η ειδίκευση στην Πλαστική Χειρουργική και η μετεκπαίδευσή του στη Χειρουργική Κεφαλής και Τραχήλου στο Roswell Park Memorial Institute, στο Buffalo της Νέας Υόρκης.


Το 1983 εξελέγη επίκουρος καθηγητής της Πλαστικής και Επανορθωτικής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου του Ιλινόις στο Σικάγο και σύντομα ανήλθε σε όλες τις ακαδημαϊκές βαθμίδες. Από το 1989, ο Μίμης Κοέν κατέχει τη θέση του καθηγητή και διευθυντή της Κλινικής Πλαστικής, Επανορθωτικής και Αισθητικής Χειρουργικής και τη θέση του διευθυντή του Κέντρου Κρανιοπροσωπικής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου του Ιλινόις, στο Σικάγο.


Έχει διατελέσει πρόεδρος και μέλος Διοικητικών Συμβουλίων των American Society of Maxilofacial Surgeons, American Society of Pediatric Plastic Surgery, Chicago Society of Plastic Surgery και Midwestern Association of Plastic Surgery. Είναι ενεργό μέλος 26 αμερικανικών και διεθνών επιστημονικών εταιρειών και επιτροπών και υπεύθυνος του εκπαιδευτικού προγράμματος στην Πλαστική και Επανορθωτική Χειρουργική πολλών ακαδημαϊκών ιδρυμάτων των ΗΠΑ, διεθνών επιστημονικών εταιρειών και οργανισμών.


Το συγγραφικό έργο του περιλαμβάνει περισσότερα από 160 δημοσιευμένα άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και ισάριθμες περιλήψεις επιστημονικών εργασιών. Έχει λάβει πάνω από 35 τιμητικές βραβεύσεις για το επιστημονικό του έργο, καθώς και μεγάλο αριθμό διακρίσεων για το ακαδημαϊκό και ερευνητικό έργο του και την προσφορά του στην εκπαίδευση νέων γιατρών.











Πέρα από το πλούσιο ερευνητικό, εκπαιδευτικό και συγγραφικό του έργο, ο καθηγητής Μίμης Κοέν έχει δώσει, ως προσκεκλημένος ομιλητής, περισσότερες από 400 διαλέξεις σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο, ενώ επισκέπτεται συστηματικά ως προσκεκλημένος καθηγητής περισσότερα από εξήντα Ιδρύματα των ΗΠΑ και άλλων χωρών. Επίσης, συμμετείχε εθελοντικά σε ανθρωπιστικές αποστολές προσφοράς ιατρικών υπηρεσιών σε διάφορες χώρες, όπως: Γουατεμάλα, Ισημερινό, Ταϊλάνδη, Ινδία, Νεπάλ, Σερβία, Νότια Αφρική.



Μια αγαπημένη συνταγή..


ΥΛΙΚΑ

1 πακέτο μπισκότα Παπαδοπούλου
2 κουταλιές της σούπας κακάο
2 κουταλιές ζάχαρη άχνη
Τρούφα σοκολάτα ή πολύχρωμη ή τριμμένη καρύδα ή ζάχαρη άχνη
για το σιρόπι
2 φλυτζάνια νερό
3 φλυτζάνια ζάχαρη κρυσταλλική

Εκτέλεση


Σπάμε τα 3/4 απο τα μπισκότα μέχρι να γίνουν σκόνη στο μπλεντερ ή με τα χέρια μας. Αφήνουμε τα υπόλοιπα στην άκρη για μετά.Προσθέτουμε τη ζάχαρη άχνη και το κακάο και τα ανακατεύουμε όλα μαζί με τα μπισκότα

Βράζουμε το σιρόπι και το αφήνουμε να κρυώσει. Αφού κρυώσει το προσθέτουμε σιγά σιγά στο μείγμα με τα μπισκότα και ανακατεύουμε πλάθωντας με το χέρι μας. Πρέπει να γίνει μια ζύμη που να μην είναι πολύ στερεή αλλά να μην είναι και πολύ μαλακή.

Πλάθουμε σε μικρά μπαλάκια και άμα δούμε πως η ζύμη κολλάει στα χέρια μας προσθέτουμε το υπόλοιπο τριμμένο μπισκότο.


Σε ενα πιάτο βάζουμε τη τρούφα ή οτι άλλο υλικό θέλετε και περνάμε απο κει τα μπαλάκια σοκολάτας για να κολλήσουν πάνω καλά τα υλικά. Τα βάζουμε σε μια πιατέλα με αντικολλητικό χαρτί ή αλουμινόχαρτο και τα αφήνουμε στο ψυγείο για 2-3 ώρες μέχρι να σφίξουν καλά.

Παρατηρήσεις:

Άμα θέλετε μπορείτε να προσθέσετε και αμύγδαλα αντί για τρούφα ή ζάχαρη άχνη. Επίσης αν θέλετε παραπάνω απο 30 κομμάτια, μπορείτε να προσθέσετε διπλάσια δόση υλικών. Για περισσότερη απόλαυση σερβίρετε με παγωτό ή κάποιο γλυκό της επιλογής σας.

Άν θέλετε να τα παρουσιάσετε σε κάποιο πάρτυ ή για κάποιο δώρο σε φίλους και γνωστούς,μπορείτε να τα στερεώσετε με ξυλάκια,όπως στη παρακάτω εικόνα πριν τα βάλετε στο ψυγείο ενώ είναι μαλακά.



Δεν υπάρχει καλύτερη επένδυση από τη φιλία. Και δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην τη χρειάζεται στη ζωή του. Που να μην έχει δώσει κομμάτια του εαυτού του στ’ όνομά της.


Γιατί όταν είναι αληθινή, έχει την ικανότητα να ξεγυμνώνει χαρακτήρες και να γεμίζει ψυχές. Να γίνεται αισθητή ακόμη κι όταν επικρατεί η απόλυτη σιωπή, γιατί πολύ απλά μπορεί να εκφραστεί χωρίς την παρουσία λέξεων.


Aληθινός φίλος λοιπόν, είναι αυτός που χαίρεται μέσα απ’ τα βάθη της καρδιάς του για την ευτυχία σου. Χωρίς να δηλητηριάζεται η ψυχή του από ζήλια και φθόνο.

Χωρίς να αποδοκιμάζει τις επιλογές σου και να αμφιβάλλει για όλα όσα έχεις καταφέρει στη ζωή σου. Αυτός ο ξεχωριστός άνθρωπος που πετάει στα ουράνια με τις χαρές σου και πέφτει απ’ τα σύννεφα με τις λύπες σου. Που είναι διατεθειμένος να κάνει τα πάντα για να σε δει να χαμογελάς και να βάλει στη θέση του όποιον τολμήσει να σε κάνει να δακρύσεις.

Δεν έχουν πολλοί το προνόμιο να έχουν δίπλα τους τέτοιους μοναδικούς ανθρώπους. Γιατί είναι όντως δυσεύρετοι. Κι αν έχεις την τύχη να μοιράζεσαι στιγμές και να δημιουργείς αναμνήσεις με φίλους πραγματικούς, μην τους αφήσεις ποτέ να φύγουν απ’ τη ζωή σου. Θα’ ναι πάντα εκεί για να σε ενθαρρύνουν όταν διστάζεις και να σε στηρίζουν όταν χάνεις τη γη κάτω απ’ τα πόδια σου. Είναι μέρος της ευτυχίας σου, γι’ αυτό και δε θα ζηλέψουν ποτέ την έντασή της.



Ήταν, είναι και θα είναι πάντα δίπλα σου γιατί έχουν ταιριάξει τα κομμάτια σας χωρίς πολλά-πολλά. Έχετε βρει αυτά που σας ενώνουν και δε θ’ αφήσετε ποτέ αυτά που σας χωρίζουν να μπουν στη μέση της φιλίας σας. Συμπληρώνετε με λίγα λόγια, ο ένας τον άλλο και μαζί, είστε ανίκητοι. Κι η φιλία να ξέρεις, γίνεται ακόμη πιο πολύτιμη με το πέρασμα του χρόνου. Γιατί σημαίνει πως αντέχει στη φθορά του και ξεπερνάει με πείσμα κάθε εμπόδιο που εμφανίζεται στο μονοπάτι της. Όποια μορφή κι αν έχει.


Κι είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, οι άνθρωποι που έχουν την ικανότητα να χαίρονται χωρίς ίχνος φθόνου για την ευτυχία των φίλων τους. Να το θυμάσαι όταν επιλέγεις τους ανθρώπους που θέλεις να κρατήσεις στο πλάι σου. Γιατί οι διεφθαρμένοι άνθρωποι είναι πολλοί κι οι μάσκες διαθέσιμες για όποιον τις κάνει κέφι, ακόμη περισσότερες. Ό,τι κι αν έχεις ζήσει, μη γίνεις ένας από αυτούς. Να παραμείνεις ο παλιός, καλός εαυτός σου και πίστεψέ με, αυτοί που έχουν σημασία θα το εκτιμήσουν.

Αν γνωρίζεις λοιπόν για τη θλίψη του φίλου σου, μη διστάσεις να την κάνεις δικιά σου. Να είσαι εκεί και για τις χαρές, αλλά και για τις λύπες του. Και θα σ’ το ανταποδώσει. Θα ξημερωθεί στο πλάι σου, ακούγοντάς σε να ονειροπολείς και να γκρινιάζεις για το παραμικρό. Θα είναι εκεί για να σε ταρακουνήσει όταν είσαι έτοιμος να ξεστρατήσεις και να σε επαναφέρει στο σωστό μονοπάτι. Γι’ αυτό να εμπιστεύεσαι αυτούς που δεν πρέπει να το ζητήσουν. Τους σπουδαίους ανθρώπους που κατάφεραν να εγκατασταθούν στην καρδιά σου και δε θα φύγουν ακόμη κι αν σε μια στιγμή τρέλας και απόγνωσης, τους το ζητήσεις.

Έλενα Γεωργίου



Ούτε ένα ούτε δύο αλλά επτά μωρά γέννησε μια γυναίκα στο Ιράκ και μάλιστα με φυσιολογικό τοκετό στην πρώτη περίπτωση επτάδυμων στη Μέση Ανατολή.

Η 25χρονη, το όνομα της οποίας δεν έχει γίνει γνωστό, γέννησε σε νοσοκομείο στην επαρχία Ντιγιάλι του ανατολικού Ιράκ.



Ένας εκπρόσωπος του τοπικού τμήματος υγείας έδωσε στη δημοσιότητα μια δήλωση λέγοντας πως η μητέρα, μαζί με τις έξι κόρες και τον έναν γιο, είναι απόλυτα υγιείς.

Ο πατέρας των παιδιών Γιουσέφ Φαντλ, είπε πως δεν είχαν προγραμματίσει να μεγαλώσουν την οικογένειά τους και τώρα έχουν δέκα παιδιά για να φροντίζουν.

Η πρώτη περίπτωση επιζώντων επτάδυμων καταγράφηκε στην Αϊόβα το 1997, από τους Κέννι και Μπόμπι ΜακΚόνεϊ.


 Το ζευγάρι τότε είχε αρνηθεί την επιλεκτική κύηση όταν έμαθαν ότι περίμεναν 7 παιδιά μετά από θεραπεία γονιμότητας, λέγοντας πως ήταν «στα χέρια του Θεού».

Η περίπτωσή τους έγινε διάσημη σε όλο τον κόσμο, με τα διεθνή μέσα να αποτυπώνουν κάθε κίνηση των επτάδυμων.

Μέσα από την φρενίτιδα των μέσων ενημέρωσης, ο τότε Αμερικανός πρόεδρος Μπιλ Κλίντον, τηλεφώνησε στην οικογένεια για να την συγχαρεί ενώ η Όπρα Γουίνφρεϊ τους υποδέχτηκε στην εκπομπή της και πολλές εταιρείες έσπευσαν να βοηθήσουν την πολυμελή οικογένεια.



Μεταξύ των δωρεών, έλαβαν ένα σπίτι 510 τετραγωνικών μέτρων, ένα φορτηγάκι, πάνες για τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής των επτάδυμων και πλήρεις υποτροφίες για οποιοδήποτε κρατικό πανεπιστήμιο της Αϊόβα.

Κατά τους πρώτους μήνες, τα επτάδυμα έπιναν 42 μπουκάλια γάλα την ημέρα και άλλαζαν 52 πάνες!




 
 



Είναι απόγευμα και η έκφραση «κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα» αδυνατεί να περιγράψει επαρκώς την κατάστασή μου.


Κοιτάζω συνεχώς το ρολόι μου, έχω ταχυπαλμία, το στομάχι μου πονάει, ο λαιμός μου έχει στεγνώσει.

Ο ήχος του κινητού μου που χτυπά με κάνει να πεταχτώ και σχεδόν να πέσω από την καρέκλα μου. «Καλησπέρα, Τασούλα. Είμαι η Μάριελ. Περίμενε μισό λεπτό, σε παρακαλώ, να σε συνδέσω με τον Ρίτσαρντ». Και κάπως έτσι, σε μια τηλεφωνική κλήση μέσω Λονδίνου (για να μην μπορούν να εντοπιστούν τα… ίχνη του), μιλώ με τον Ρίτσαρντ Γκιρ.



«Πώς είστε;» τον ρωτώ, για να ξεκινήσουμε από τα βασικά.





«Πολύ καλά. Από το παράθυρό μου αυτή τη στιγμή αγναντεύω το δάσος. Αισθάνομαι εξαιρετικά. Η θέα της φύσης με γεμίζει γαλήνη».


Η συγκεκριμένη λέξη έχει κομβικό ρόλο στην κοσμοθεωρία του: γαλήνη. Ο Γκιρ μεγάλωσε σε μια οικογένεια Μεθοδιστών στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια, αλλά πριν κλείσει τα 30 είχε ήδη ασπαστεί τον βουδισμό. Επισκέπτεται την Ινδία κάθε χρόνο για να συναντήσει τον Δαλάι Λάμα και άλλους δασκάλους του σε διάφορες κοινότητες του Θιβέτ. Το «ζεν» είναι για εκείνον τρόπος ζωής.


Δεν περίμενα να δεχτεί να δώσει συνέντευξη σε μια ελληνική εφημερίδα. Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Του το λέω.


«Ας κάνουμε, λοιπόν, την κουβέντα μας να αξίζει τον κόπο και για τους δύο. Όμως, μια και το αναφέρατε, γιατί εκπλαγήκατε;» απορεί.


«Γιατί η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα και ενδεχομένως το επίσης μικρό κοινό της να μην ενδιαφέρει και πολύ τα αμερικανικά κινηματογραφικά στούντιο. Αλλά φαίνεται ότι εσείς μας αγαπάτε λίγο…» απαντώ.





«Μα ποιος μπορεί να μην αγαπά την Ελλάδα;» με ξαφνιάζει ο συνομιλητής μου. «Χάρη στις σπουδές μου στη Φιλοσοφία, πολύ νωρίς συνειδητοποίησα ότι το δυτικό πνεύμα είναι δημιούργημα της αρχαίας Ελλάδας, σφυρηλατήθηκε από τους μεγάλους Έλληνες σοφούς. Η σκέψη τους και οι διδαχές τους έχουν επηρεάσει όλο τον κόσμο. Δεν θα είναι υπερβολή, λοιπόν, αν σας πω ότι όλοι έχουμε ένα κομμάτι Ελλάδας μέσα μας!»


Ο Ρίτσαρντ και ο Σταν


Ο άνδρας που το 1980 έγινε διάσημος με το «American gigolo» και μία δεκαετία μετά, το 1990, χάρη στην αισθηματική κομεντί «Pretty woman» έγινε αντικείμενο του πόθου για εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον κόσμο υποδυόμενος τον ζάπλουτο και γοητευτικό Έντουαρντ, ο οποίος ερωτεύεται –και τελικά παντρεύεται– μια πόρνη πολυτελείας στο Λος Άντζελες, είναι πια 67 ετών. Παραμένει γοητευτικός και ένα από τα πιο «δυνατά χαρτιά» της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Και ας μην έχει κερδίσει ούτε μία υποψηφιότητα για Όσκαρ. Και ας μη φέρνουν οι ταινίες του αστρονομικά ποσά στο box office.





Αυτή τη χρονιά επέστρεψε στις αίθουσες με το «Δείπνο» του Όρεν Μόβερμαν –αφορμή της κουβέντας μας. Πρόκειται για κινηματογραφική διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Ολλανδού Χέρμαν Κοχ, που έχει μεταφραστεί σε 37 γλώσσες, έχει κυκλοφορήσει σε 53 χώρες και καταγράφει την αθέατη πλευρά δύο σύγχρονων αστικών οικογενειών. Πού εστιάζει; Στη βία που κρύβεται μέσα μας και ανά πάσα στιγμή μπορεί να… εκραγεί και σε όσα είμαστε (ή δεν είμαστε) διατεθειμένοι να κάνουμε προκειμένου να περιφρουρήσουμε την ευτυχία μας. Στο μεγαλύτερο μέρος της η δράση εκτυλίσσεται στη διάρκεια ενός δείπνου σε ένα πανάκριβο εστιατόριο. Όμως, το τελευταίο πράγμα που απασχολεί τους συνδαιτυμόνες –δύο αδελφούς, τον Σταν και τον Πολ, και τις συζύγους τους– είναι το φαγητό. O Γκιρ υποδύεται τον Σταν: γερουσιαστή, δημοφιλή, πλούσιο, που έχει πετύχει τα πάντα στη ζωή του. Ή, τουλάχιστον, αυτό δείχνει.





«Ο Όρεν Μόβερμαν είναι φίλος μου. Συνεργαστήκαμε περίφημα και στο “Time out of mind”. Για να είμαι ειλικρινής, όμως, όταν διάβασα για πρώτη φορά το σενάριο του “Δείπνου”, δεν ήμουν σίγουρος ότι με ενδιέφερε ο χαρακτήρας του Σταν. Μου φαινόταν ένας απολύτως ρηχός τύπος, σαν καρικατούρα, καθόλου συναρπαστικός. Κουβεντιάσαμε πολύ με τον Όρεν, κάναμε αρκετές διαφοροποιήσεις στο κείμενο και η αρχική εντύπωσή μου άλλαξε. Θεώρησε ότι κάτι μπορούσα να “προσφέρω” στον ρόλο. Έτσι, δέχτηκα», μου εξηγεί ο Ρίτσαρντ Γκιρ.


Τι άλλο βρήκε ενδιαφέρον στην ταινία;


«Το ότι μιλάει με απόλυτη ειλικρίνεια για το σήμερα· οι δύο οικογένειες αποτελούν μικρογραφία της κοινωνίας, ενώ η άστεγη της ιστορίας θα μπορούσε να είναι μετανάστρια ή πρόσφυγας – νομίζω ότι οι περισσότεροι θεατές στην Ευρώπη έτσι θα τη δουν. Το “Δείπνο” θέτει ζητήματα βαθιά επίκαιρα. Ποια είναι η ευθύνη μας, όχι μόνο απέναντι στον εαυτό μας και στην οικογένειά μας, αλλά και απέναντι στην κοινωνία και στον κόσμο; Ποιες λύσεις πρέπει να προκρίνουμε; Να είναι βραχυπρόθεσμες ή μακροπρόθεσμες; Ποια πρέπει να είναι η σχέση μας με τα παιδιά μας;»





Πολιτική ίσον συμβιβασμοί


Ο Σταν είναι γερουσιαστής. Η φιλοδοξία του και το πολιτικό του μέλλον αποτελούν γνώμονα σχεδόν για κάθε απόφασή του. Κόντρα ρόλος για τον Ρίτσαρντ Γκιρ, που δεν φοβάται το κόστος τού να μην είναι αρεστός και πολλές φορές έχει προκαλέσει σάλο με δηλώσεις του. Όπως στο πρόσφατο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου, όταν ξεσπάθωσε εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ: «Το πιο φριχτό πράγμα που έκανε είναι ότι εξίσωσε δύο λέξεις – πρόσφυγας και τρομοκράτης. Αυτό έκανε!».


«Ναι, είμαστε διαφορετικοί, αλλά ο ρόλος βασίστηκε κατά πολύ στη δική μου γνώση και εμπειρία από τον κόσμο των πολιτικών στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρώπη. Βλέπετε, έχω συναναστραφεί πολλούς πολιτικούς και διπλωμάτες. Ξέρω πώς ζουν, πώς αντιμετωπίζουν τον κόσμο, τους συμβιβασμούς που δέχονται να κάνουν, ότι καθετί στην πορεία ανέλιξής τους είναι ένα quid pro quo – θα σου δώσω αυτό αν κι εσύ μου δώσεις εκείνο…»





Κάποια στιγμή, προς το τέλος της ταινίας, ο Σταν διατυπώνει την άποψη ότι «όλα είναι πολιτική».


Συμφωνεί ο Γκιρ με τον ήρωα που υποδύεται;


«Αυτό πράγματι συμβαίνει. Δυστυχώς, ερχόμαστε διαρκώς αντιμέτωποι με το ερώτημα “ποιος είναι ισχυρός;”, “ποιος θα κυριαρχήσει” σε κάθε κατάσταση. Η ανταγωνιστική φύση μας ξεπροβάλλει σε ό,τι κάνουμε».


Αυτό σημαίνει ότι δεν τον ενδιαφέρει καθόλου η πολιτική;


«Προτιμώ να είμαι δεσμευμένος απέναντι στους ανθρώπους, όχι στην πολιτική – αυτή δεν με ενδιαφέρει», ξεκαθαρίζει.





Στο «Δείπνο» τα δύο ζευγάρια θα προσπαθήσουν να κρύψουν ένα μεγάλο μυστικό για να προστατεύσουν τους έφηβους γιους τους. Μπορεί η αγάπη να δικαιολογήσει τα πάντα; Θα έκανε και ο Γκιρ το ίδιο για τον 17χρονο γιο του (από τον γάμο του με την ηθοποιό Κάρεϊ Λόουελ); «Θα έκανα τα πάντα για να τον προστατεύσω από κάποιον κίνδυνο. Αυτό που συμβαίνει στην ταινία, όμως, είναι εντελώς διαφορετικό. Πρόκειται για έγκλημα. Κι εγώ πιστεύω ότι είναι πιο σημαντικό να ξέρουν τα παιδιά ότι πρέπει να αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεών τους. Δίνοντάς τους αυτό το πολύτιμο μάθημα, τα προστατεύεις πιο ουσιαστικά».


H δράση του φιλμ ακολουθεί τη δομή ενός δείπνου: απεριτίφ, πρώτο πιάτο, κυρίως πιάτο, επιδόρπιο, ντιζεστίφ. Ας μιλήσουμε, λοιπόν, και για το φαγητό.


Ποιες είναι οι γευστικές μνήμες του από τα παιδικά του χρόνια; Ήταν καλή μαγείρισσα η μητέρα του;


«Η μητέρα μου, Ντόρις Αν, πέθανε πέρυσι, στα 91 της χρόνια. Δεν ήταν καλή μαγείρισσα, αλλά ήταν αναμενόμενο: είχε πέντε παιδιά και έπρεπε να μαγειρεύει για έναν μικρό στρατό. Το φαγητό της ήταν αξιοπρεπές, λοιπόν, αλλά σίγουρα όχι αξιομνημόνευτο!» Και η κουβέντα τελειώνει με γέλια.



Μετά τη Θεσσαλονίκη, η εταιρεία Lime, η οποία έχει παρουσία σε 140 πόλεις στον κόσμο, ήρθε και στην Αθήνα για να προσφέρει υπηρεσίες «έξυπνης» κινητικότητας με ηλεκτρικά πατίνια και να εξυπηρετήσει τους πολίτες στις σύντομες διαδρομές τους μέσα στην πόλη.


Η Lime προσφέρει ηλεκτρικά πατίνια που έχουν σύστημα GPS, ασύρματη τεχνολογία και αυτόματο κλείδωμα ενώ είναι διαθέσιμα σε όποιον έχει «κατεβάσει» τη σχετική εφαρμογή της στο κινητό τηλέφωνό του.





Μέσω της εφαρμογής, ο πολίτης μπορεί να εντοπίσει το πιο κοντινό διαθέσιμο πατίνι, να το ξεκλειδώσει, να το χρησιμοποιήσει και να το αφήσει στο τέλος της διαδρομής του. Το κόστος για το ξεκλείδωμα είναι ένα ευρώ και κάθε λεπτό διαδρομής κοστίζει επιπλέον 0,15 λεπτά, ενώ δεν υπάρχουν συγκεκριμένα σημεία στάθμευσης.





Τα ηλεκτρικά πατίνια της Lime είναι ασφαλή και εύκολα στη χρήση. Κινούνται με ταχύτητα έως 25 χιλιομέτρων την ώρα.Λειτουργούν με ηλεκτρική επαναφορτιζόμενη μπαταρία και είναι κατάλληλα για όλες τις ηλικίες. Το βράδυ συλλέγονται και επαναφορτίζονται.


Στην Αθήνα θα είναι διαθέσιμα για όλους τους πολίτες σε κεντρικά σημεία της πόλης από τις οκτώ το πρωί έως τις εννέα το βράδυ. Η τοπική ομάδα της Lime θα αναλάβει τη συντήρηση, την επαναφόρτιση και την τοποθέτηση του στόλου των ηλεκτρικών πατινιών στην πόλη.








Ο Αντιδήμαρχος Κέντρου Πόλης και Δημοτικής Αστυνομίας Ανδρέας Βαρελάς είναι ο πρώτος πολίτης της Αθήνας που οδήγησε το ηλεκτρικό πατίνι της Lime και δήλωσε : “Μετά τη Θεσσαλονίκη, καλωσορίζουμε τη Lime στην πρωτεύουσα της χώρας. Θεωρούμε ότι η παρουσία των ηλεκτρικών πατινιών σε μια πόλη με τα κυκλοφοριακά προβλήματα που έχει η Αθήνα, με σεβασμό στον κώδικα οδικής κυκλοφορίας και στις ανάγκες της, μπορούν να καλύψουν ένα κενό στις κυκλοφοριακές ανάγκες που έχουμε”.





Ο Νίκος Χατζηδάκης, διευθυντής λειτουργιών της Lime ανέφερε: “Είμαστε πολύ χαρούμενοι που βλέπουμε ότι σε τόσο σύντομο διάστημα από την ανακοίνωση του προγράμματος στην Θεσσαλονίκη, τα ηλεκτρικά πατίνια έρχονται στην πρωτεύουσα. Πιστεύουμε ότι οι Αθηναίοι θα αγκαλιάσουν αυτό το νέο, μοντέρνο και οικολογικό τρόπο μετακίνησης μέσα στην πόλη”.


H Lime είναι ο πρώτος πάροχος «έξυπνης» κινητικότητας με ένα στόλο που περιλαμβάνει τα Lime-E (ηλεκτρικά ποδήλατα) και τα Lime-S (ηλεκτρικά πατίνια). Έχει ήδη παρουσία σε μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις όπως Παρίσι, Λονδίνο, Βρυξέλλες, Βασιλεία, Λισσαβόνα, Λιόν, Πράγα, Βιέννη, Βαρσοβία, Ζυρίχη και άλλες.


H Lime, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, φιλοδοξεί να φέρει την επανάσταση στην μετακίνηση στην πόλη και στις πανεπιστημιουπόλεις, δίνοντας τη δυνατότητα στους πολίτες και στους φοιτητές για ένα πιο οικολογικό, αποτελεσματικό και βολικό τρόπο μετακίνησης, που βελτιώνει την αστική βιωσιμότητα.



Το 80% και πλέον των Ρώσων θεωρεί ότι είναι σωστό οι μαθητές στα σχολεία να φορούν σχολική στολή. Τις διαθέσεις αυτές κατέγραψε δημοσκόπηση που πραγματοποίησε το Εθνικό Κέντρο Μελέτης Κοινής Γνώμης (VICIOM).


«Τα τελευταία πέντε χρόνια αυξήθηκε αισθητά το ποσοστό των Ρώσων που υποστηρίζουν την άποψη ότι οι μαθητές των σχολείων πρέπει να φορούν στολή, αφού το ποσοστό, από το 66% που ήταν το 2013 έφθασε στο 82% το 2019» αναφέρεται στην έρευνα.





Το 36% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι με την ενιαία σχολική στολή θα εξασφαλισθεί η κοινωνική ισότητα μεταξύ των μαθητών, ενώ το 31% εκτιμούν ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο οι μαθητές θα είναι πιο πειθαρχημένοι.


Ωστόσο το 15% των Ρώσων τάσσεται κατά της πρότασης να επανέλθει η σχολική στολή στα σχολεία.


Το 32% των ερωτηθέντων πάντως υποστήριξε ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο κόστος της στολής, ενώ 19% θεωρούν ότι τα παιδιά φορώντας την στολή θα χάσουν το προσωπικό τους στιλ. Το 17% τάχθηκε υπέρ του να ντύνονται όπως θέλουν οι μαθητές, ενώ το 11% δήλωσαν ότι η στολή δεν έχει νόημα.


Εκτός των άλλων 65% των Ρώσων πιστεύουν ότι και οι εκπαιδευτικοί πρέπει να έχουν τον δικό τους ενδυματολογικό κώδικα. Στις ηλικίες 25-34 ετών το ποσοστό αυτό είναι ακόμη μεγαλύτερο καθώς φθάνει το 77% ενώ άτομα μεγαλύτερης ηλικίας δεν συμφωνούν σε ποσοστό 57% με την εισαγωγή ενδυματολογικού κώδικα για τους εκπαιδευτικούς


Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε στις 27 Αυγούστου του 2018 σε δείγμα 1600 ατόμων ηλικίας 18 ετών και άνω με την μέθοδο της τηλεφωνικής συνέντευξης.



Με εντυπωσιάζουν τόσο πολύ εκείνοι οι σπάνιοι άνθρωποι…


Που βοηθούν κάποιον να “σηκωθεί”

Που ενδιαφέρονται για τους άλλους παρά τις δικές τους δυσκολίες

Που προσπαθούν να τονίσουν κάθε τι θετικό σε όσους συναντούν

Που είναι ο ήλιος για τους άλλους μες στις “βροχερές” καταστάσεις

Που αντιμετωπίζουν τους πάντες με σεβασμό, όχι μόνο εκείνους που πρέπει να εντυπωσιάσουν

Που διατηρούν ακεραιότητα και ειλικρίνεια ανεξάρτητα από την πίεση που υφίστανται

Που υπερασπίζονται τους ανθρώπους που δεν μπορούν να σταθούν για τον εαυτό τους

Που είναι αρκετά σπουδαίοι για να παραδεχτούν τα λάθη τους και αρκετά τρανοί για να τα διορθώσουν

Που αλαμβάνουν το ρίσκο για να δώσουν σε κάποιον μια ευκαιρία

Που θεωρούν τη μέρα χαμένη, αν δεν βοήθησαν κάποιον που δεν θα μπορέσει ποτέ να τους ανταποδώσει

Αλλά πάνω απ ‘όλα, με εντυπωσιάζουν άνθρωποι σαν εσένα- που πέφτεις, σηκώνεσαι, προσπαθείς, τα δίνεις όλα, ζεις την κάθε μέρα και δεν τα παρατάς ποτέ.



Ο Νικολό Ζανιόλο είναι το πρόσωπο της εβδομάδας. Ο μόλις 19χρονος άσος της Ρόμα «έκλεψε» την παράσταση στην αναμέτρηση της ομάδας του με την Πόρτο για το Champions League και έγινε ο νεότερος Ιταλός ποδοσφαιριστής, που σκοράρει δύο τέρματα σε αγώνα της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, γράφοντας ιστορία.

Ο νεαρός άσος, ωστόσο, εκτός από την «στόφα» του σταρ, έχει και έναν… μεγάλο μπελά να αντιμετωπίσει: η 40χρονη μητέρα του, Φραντσέσκα Κόστα, είναι μία από τις πιο όμορφες γυναίκες της Ιταλίας και… συνηθίζει να επιδεικνύει τα κάλλη της στο Instagram, με άκρως σέξι φωτογραφίες. Νεότατη και ωραιότατη, η καλλίγραμμη Φραντσέσκα δεν μπαίνει στον κόπο να κρύψει τα κάλλη της και είναι, για τον λόγο αυτό, εύκολα αναγνωρίσιμη στις κερκίδες του «Ολίμπικο» της Ρώμης, τις οποίες επισκέπτεται συχνά-πυκνά, για να… καμαρώσει τον γιο της να αγωνίζεται με τη φανέλα των «τζιαλορόσι».


Η… σεξουαλικότητα, ωστόσο, της 40χρονης καλλονής, φαίνεται ότι έχει ενοχλήσει τους ανθρώπους της Ρόμα, που… έβαλαν τον γιο της να της ζητήσει να… μαζευτεί! Σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Corriere della Sera», ο Νικολό Ζανιόλο είπε στη μητέρα του: «Σταμάτησέ το, μαμά. Αρκετά με αυτές τις φωτογραφίες. Μα, τι κάνεις, ποζάροντας με αυτό τον τρόπο; Είσαι 40 χρονών!». Το ρεπορτάζ της ιταλικής εφημερίδας αναφέρει, μάλιστα, ότι η σύσταση αυτή έγινε, κατόπιν υπόδειξης των «τζιαλορόσι».




Αγωνιστικά, να θυμίσουμε ότι ο Ζανιόλο σημείωσε και τα δύο τέρματα της ομάδας του στο 2-1 επί της Πόρτο και αποθεώνεται από σύσσωμο τον ιταλικό Τύπο -και όχι μόνο. Είναι γιος του βετεράνου Ιταλού επιθετικού της Τζένοα Ίγκορ Ζανιόλο, ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στην Ακαδημία της Φιορεντίνα, ενώ έχει περάσει επίσης από την Βίρτους Εντέλα και την Ίντερ, πριν πάρει μεταγραφή το περσινό καλοκαίρι στην Ρόμα, με την οποία μετράει ήδη 22 συμμετοχές και πέντε γκολ.




Όσο για την εντυπωσιακή μητέρα του; Δείτε ορισμένες από τις φωτογραφίες της στο Instagram και θα κρίνετε αν πρέπει να «μαζευτεί» ή όχι…



 



Κάπου στο κέντρο της αχανούς Ρωσίας, στα νότια Ουράλια Όρη, κρύβεται μια μικρή λίμνη, η Καράτσεϊ. 

Η πανέμορφη υδάτινη έκταση, ξεπροβάλει μέσα από το ορεινό τοπίο, για να σαγηνεύει καθώς το γαλάζιο χρώμα των νερών ενώνεται με το πράσινο δάσος. Όμως, η ομορφιά αυτή κρύβει ένα θανατηφόρο μυστικό.


Σαν μια… σειρήνα της φύσης, προσελκύει με το κάλος της τον κάθε Οδυσσέα, που αν κάνει το λάθος και υποκύψει στη γοητεία της, κινδυνεύει με βέβαιο θάνατο! Ο λόγος είναι απλός, αν και αθέατος: Πρόκειται για το πιο μολυσμένο μέρος σε ολόκληρο τον πλανήτη Γη, λόγω των υψηλών επιπέδων ραδιενέργειας.


Σύμφωνα μάλιστα με τους υπολογισμούς μία ώρα παραμονής στην περιοχή ισοδυναμεί με βέβαιο θάνατο! Δικαιολογημένη λοιπόν η παρομοίωση με τις αρχαιοελληνικές Σειρήνες, τις γυναικείες αυτές θεότητες που σχετίζονταν με το νερό και το θάνατο και οι οποίες προσέλκυαν με το τραγούδι τους, τους ναύτες για να τους οδηγήσουν στην καταστροφή.


Σε αντίθεση όμως με τις σειρήνες, πίσω από το θανατηφόρο μυστικό της Καράτσεϊ, κρύβεται ο άνθρωπος, αφού ήταν αυτός που τη μόλυνε σε τέτοιο βαθμό, ώστε σήμερα να μην μπορεί ούτε ο ίδιος να πλησιάσει. Η ιστορία της μόλυνσης της Καράτσεϊ δεν έχει φυσικά τίποτα το ποιητικό… Πίσω από την καταστροφή κρύβεται ο Ψυχρός Πόλεμος, η ανάπτυξη της πυρηνικής τεχνολογίας, και φυσικά τραγικά λάθη, παραλείψεις και συγκάλυψη. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…






Η δημιουργία ενός εργοστασίου πλουτωνίου για την πυρηνική βιομηχανία


Σοβιετική Ένωση, τέλη του 1945: Δεκάδες στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στέλνουν 70.000 κρατουμένους στις όχθες του ποταμού Techa, με αποστολή να χτίσουν μια μυστική πόλη. Λίγους μήνες νωρίτερα, οι ΗΠΑ είχαν δείξει σε όλον τον κόσμο τη δύναμη της πυρηνικής βόμβας, με τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Η Σοβιετική Ένωση δεν επρόκειτο να δεχτεί να μην διαθέτει οπλοστάσιο αντίστοιχης ισχύος κι έτσι διατάσσεται η άμεση δημιουργία ενός εργοστασίου παραγωγής πλουτωνίου στα νότια Ουράλια Όρη.


Η μυστική στρατιωτική βιομηχανία θα διευθύνονταν από τη Κοινοπραξία Χημικών Μαγιά και θα γινόταν γνωστή ως Τσελιάμπινσκ-40. Μέσα σε λίγα χρόνια, οι ολοκαίνουριοι πυρηνικοί αντιδραστήρες θα παρήγαγαν όλο το απαραίτητο πλουτώνιο για να τροφοδοτήσουν το πρώτο ατομικό όπλο της Σοβιετικής Ένωσης.


Όπως ήταν φυσικό, η μονάδα Τσελιάμπινσκ-40 απουσίαζε από κάθε επίσημο χάρτη και θα έπρεπε να περάσουν 40 χρόνια μέχρι η σοβιετική ηγεσία να παραδεχτεί την ύπαρξή της.


Τσελιάμπινσκ-40, Ιούνιος του 1948: Ο πρώτος αντιδραστήρας ξεκινά τη λειτουργία του, μόλις 31 μήνες μετά την έναρξη ανέγερσης του κτιρίου! Εκεί, κοινά ισότοπα ουρανίου-238 βομβαρδίζονταν με νετρόνια προκειμένου να παράξουν το κατάλληλο για όπλα πλουτώνιο. Η βιασύνη των Σοβιετικών για την απόκτηση πυρηνικών ήταν όμως τέτοια, που οι μηχανικοί δεν είχαν χρόνο να ασχοληθούν με τη διαχείριση των πυρηνικών αποβλήτων. Έτσι, τα περισσότερα υποπροϊόντα απλά αραιώνονταν με νερό και κατέληγαν στον ποταμό Techa. Μεταξύ αυτών και προϊόντα σχάσης όπως Στρόντιο-90 και Κέσιο-137, με διάρκεια ημιζωής 30 έτη.


Τα πρώτα ευρήματα που προκαλούν ανησυχία και η αρχή του εφιάλτη


Τα χρόνια περνούν και το 1951 επιστήμονες πραγματοποιούν μια έρευνα για να διαπιστώσουν κατά πόσο συνιστά πρόβλημα η ραδιενεργή μόλυνση του ποταμού. Στο χωριό Metlino, 6 χιλιόμετρα μακριά από το εργοστάσιο, οι μετρητές Γκάιγκερ ηχούν ανησυχητικά. Αντί για τα φυσιολογικά επίπεδα ακτινοβολίας Γ (0,21 Ρέντγκεν ανά έτος), οι όχθες του Techa «ακτινοβολούν» στα 5 Ρέντγκεν ανά ώρα! Κι αν αυτό δεν είναι αρκετό για να προκαλέσει άγχος τους ερευνητές, το γεγονός ότι κύρια πηγή νερού για τους περίπου 1.200 κατοίκους ήταν το ποτάμι, αρκεί για να σημάνει συναγερμό. Έρευνες που ακολούθησαν, εντόπισαν εκτεταμένη μόλυνση σε άλλα 38 χωριά κοντά στις όχθες του Techa, με 28.000 ανθρώπους να κινδυνεύουν.


Η «κόκκινη» κυβέρνηση διατάζει τη μετεγκατάσταση 7.500 χωρικών που βρίσκονταν στην υψηλή ζώνη κινδύνου, την περίφραξη των υδάτινων εκτάσεων και την υδροδότηση των υπόλοιπων χωριών από άλλες πηγές. Μηχανικοί επιστρατεύονται για να υψώσουν χωμάτινα φράγματα στον ποταμό ώστε να περιορίσουν τα ραδιενεργά ιζήματα. Την ίδια στιγμή, οι επιστήμονες του Τσελιάμπινσκ-40 αναθεωρούν τον τρόπο διαχείρισης των πυρηνικών αποβλήτων, σταματώντας να απορρίπτουν απευθείας τα απόβλητα στον ποταμό.


Κατασκευάζουν ενδιάμεσες δεξαμενές αποθήκευσης όπου τα υδάτινα απόβλητα θα περίμεναν μέχρι να αποβάλουν τη ραδιενέργεια για μερικούς μήνες και από εκεί τα ιζήματα θα κατέληγαν στο χώρο μακροπρόθεσμης απόθεσης: την 3 μέτρων βάθους λίμνη Καράτσεϊ. Τα μέτρα αυτά σταμάτησαν την περαιτέρω έκθεση των κατοίκων σε ραδιενέργεια, όμως ο εφιάλτης μόλις ξεκινούσε…


Τσελιάμπινσκ-40, μέσα του 1950: Οι εργάτες στη μονάδα παραγωγής πλουτωνίου αρχίζουν να παραπονιούνται για πόνους, υπόταση, απώλεια συντονισμού και τρέμουλο, τα κλασικά συμπτώματα του συνδρόμου χρόνιας ακτινοβολίας. Παράλληλα, προβλήματα αρχίζουν να παρουσιάζονται στα νέα συστήματα προσωρινής αποθήκευσης με αποτέλεσμα ραδιενεργό υλικό να διαρρέει στο κανάλι ψύξης, ενώ το σύστημα αρχίζει να καταρρέει.


Ωστόσο, τα προβλήματα υποβαθμίζονται, με τους επιστήμονες να πιστεύουν ότι τα απόβλητα θα παραμείνουν σε υγρή κατάσταση παρά την αδύναμη ψύξη και η λειτουργία του εργοστασίου συνεχίζει κανονικά. Το ραδιενεργό ίζημα όμως βράζει, ενώ υπολείμματα ραδιενεργούς λάσπης από νιτρικά οξείδια και οξικό άλας, κάτι αντίστοιχο δηλαδή με δυναμίτη, δημιουργούν ένα κυριολεκτικά εκρηκτικό μείγμα.




Η έκρηξη


Δεξαμενές αποθήκευσης ραδιενεργών αποβλήτων, 29 Σεπτεμβρίου 1957: Η θερμοκρασία στις δεξαμενές κυριολεκτικά καλπάζει, καθώς το σύστημα ψύξης υπολειτουργεί. Υπολογίζεται ότι σε μια δεξαμενή η θερμοκρασία αγγίζει πλέον τους σχεδόν 350 βαθμούς Κελσίου! Στις 16.20 τοπική ώρα, τα υπολείμματα ραδιενεργούς λάσπης οδηγούν σε έκρηξη, η οποία πυροδοτεί το περιεχόμενο των υπολοίπων δεξαμενών, οδηγώντας στην αλυσιδωτή έκρηξη, ισχύος αντίστοιχης με 85 τόνους TNT!


Η οροφή που καλύπτει το σύστημα ψύξης εκτοξεύεται 25 μέτρα μακριά και 63 τόνοι εξαιρετικά ραδιενεργών αποβλήτων διαφεύγουν στην ατμόσφαιρα. Ολόκληρη η εγκατάσταση του Τσελιάμπινσκ-40 τρέμει από το ωστικό κύμα. Το σύννεφο σκόνης διέσπειρε επικίνδυνα ισότοπα καισίου και στρόντιου σε πολύ μεγάλη απόσταση, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία 270.000 πολιτών. Πάνω από 20 MCi (μεγακιουρί) ραδιενέργειας απελευθερώθηκαν, σχεδόν η μισή από αυτήν μετά το ατύχημα του Τσέρνομπιλ!


Η διαχείριση της κρίσης… με συγκάλυψη


Τις επόμενες ημέρες, οι κάτοικοι χωριών της ευρύτερης περιοχής άρχισαν να εμφανίζουν περίεργα συμπτώματα, όπως το δέρμα στο πρόσωπο και τα χέρια να «διαλύεται» και να κάνουν εμετό με αίμα! Μετά από 10 μέρες, η κυβέρνηση διέταξε την εκκένωση των χωριών όπου είχε κάνει την εμφάνισή της αυτή η συμπτωματολογία, αφήνοντας πίσω πόλεις-φαντάσματα. Καθώς όμως η σοβιετική ηγεσία, ήθελε πάση θυσία να κρατήσει κρυφά τα όσα λάμβαναν χώρα στα νότια Ουράλια, διέταξε τους γιατρούς οι οποίοι είχαν αναλάβει την περίθαλψη των εκτεθειμένων στη ραδιενέργεια χωρικών, να αποκρύψουν τα αίτια, κάνοντας αντίθετα λόγο για «αιματολογικά προβλήτα» και άλλες παθήσεις και σύνδρομα.


Από την άλλη όμως, οι εγκαταστάσεις Τσελιάμπινσκ-40 αφού απολυμάνθηκαν όπως-όπως, σύντομα η παραγωγή πλουτωνίου συνεχίστηκε. Το ενδιάμεσο σύστημα αποθήκευσης των αποβλήτων είχε φυσικά στο μεγαλύτερο μέρος του καταστραφεί από το ατύχημα, αλλά αυτό δεν εμπόδιζε τη μονάδα παραγωγής να στέλνει απευθείας τα απόβλητα στη λίμνη Καράτσεϊ. Οι επιστήμονες σκέφτηκαν απλά πως καθώς η λίμνη δεν είχε διόδους εκροής, οτιδήποτε κατέληγε εκεί, απλούστατα θα έμενε ενταφιασμένο αιωνίως!


Όπως είχε πράξει και με τους ασθενείς, η κυβέρνηση φρόντισε με τον ίδιο τρόπο να αποκρύψει την απίστευτη καταστροφή από τη διεθνή κοινότητα, καθώς μέσα σε 2 χρόνια η ακτινοβολία εξαφάνισε όλα τα είδη πεύκων της περιοχή σε μια ακτίνα 20 χιλιομέτρων από το εργοστάσιο. Προειδοποιητικές πινακίδες τοποθετήθηκαν στις παρυφές της μολυσμένης ζώνης, οι οποίες συμβούλευαν τους ταξιδιώτες να κλείσουν τα παράθυρα τους καθώς διασχίζουν την περιοχή και να μην σταματήσουν για οποιονδήποτε λόγο.


Η δεύτερη καταστροφή


Λίμνη Καράτσεϊ, 10 χρόνια αργότερα: Το 1967, μια περίοδος έντονης ξηρασίας είχε σαν αποτέλεσμα, η στάθμη των νερών να μειωθεί πολύ και να τραβηχτεί από τις ακτές, αποκαλύπτοντας το ραδιενεργό ίζημα το οποίο ο αέρας σήκωσε, «ραίνοντας» τις γύρω περιοχές με Στρόντιο-90 και Καίσιο-137. Για άλλη μια φορά μισό εκατομμύριο κάτοικοι μολύνθηκαν με ραδιενέργεια, πολλοί από τους οποίους για δεύτερη φορά μετά την έκρηξη του 1957.


Οι σοβιετικοί μηχανικοί για άλλη μια φορά βρέθηκαν να προσπαθούν να διαχειριστούν την καταστροφή αντί να την προλάβουν. Τα χρόνια που ακολούθησαν, βράχοι, χώμα και μεγάλα κομμάτια τσιμέντου ρίχτηκαν στη λίμνη για να αποτραπεί η διαρροή του ιζήματος. Τελικά η διοίκηση του εργοστασίου παραδέχτηκε ότι η λίμνη ήταν ένα ανεπαρκές σύστημα μακροχρόνιας αποθήκευσης των αποβλήτων και διέταξε να ξεκινήσει το σταδιακό σφράγισμα της Καράτσεϊ με τσιμέντο.


Η παραδοχή που ήρθε δεκαετίες μετά


Έπρεπε να περάσουν 4 δεκαετίες μέχρι τελικά η Σοβιετική Ένωση, λίγο πριν την οριστική της κατάρρευση, το 1990, να παραδεχτεί επίσημα την ύπαρξη της μυστικής πόλης Τσελιάμπινσκ-40 και τη ραδιενεργή καταστροφή που συντελέστηκε εκεί. Μέχρι όμως κι εκείνη τη στιγμή, η λίμνη Καράτσεϊ παρέμεινε ως ο βασικός χώρος απόθεσης των αποβλήτων του εργοστασίου πλουτώνιου, με την προσπάθεια για το σφράγισμά της να έχει αφήσει μόλις τη μισή της επιφάνεια ακάλυπτη.


Οι αποθέσεις 39 χρόνων είχαν γεμίσει τη λίμνη επικίνδυνα ισότοπα, συμπεριλαμβανομένης μιας ακτινοβολίας 120 MCi (μεγακιουρί), την ώρα που το Τσέρνομπιλ είχε απελευθερώσει στην ατμόσφαιρα ραδιενέργεια 100 Mci και μόλις 3 Mci Στρόντιου-90 και Καίσιου-137. Μια ειδική αποστολή που βρέθηκε στη λίμνη το 1990 υπολόγισε την ακτινοβολία στο σημείο που τα λύματα αποθέτονταν στα 600 Ρέντγκεν ανά ώρα, δηλαδή αρκετή για να σκοτώσει έναν άνθρωπο μετά από μία ώρα.


Μια αναφορά του 1991, σημείωνε ότι τα ποσοστά λευχαιμίας στην περιοχή αυξήθηκαν κατά 41% μετά την έναρξη δραστηριότητας του εργοστασίου και πως τη δεκαετία του ’80, οι καρκίνοι αυξήθηκαν κατά 21% και οι διαταραχές του κυκλοφορικού κατά 31%. Τα ποσοστά είναι εντυπωσιακά, ειδικά αν σκεφτεί κανείς τη διαταγή απόκρυψης της πραγματικής ασθενείας των πολιτών.


Στο χωριό Muslyumovo, τα αρχεία ενός γιατρού έδειχναν το μέσο όρο ζωής των αντρών να κυμαίνεται στα 45 χρόνια, σε αντίθεση με τα 69 έτη για την υπόλοιπη χώρα. Δραματική αύξηση παρουσίασαν και οι γενετικές ανωμαλίες, η στειρότητα και οι χρόνιες ασθένειες. Συνολικά, πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι αντιμετώπισαν τις επιπτώσεις της ραδιενέργειας, μεταξύ των οποίων και 28.000 κατηγοριοποιούμενοι ως «σοβαρά ακτινοβολούμενοι».




Η κατάσταση σήμερα


Περιφέρεια Τσελιάμπινσκ, σήμερα: Σχεδόν 70 χρόνια αφότου το εργοστάσιο πλουτωνίου ξεκίνησε τη λειτουργία, τεράστιες εκτάσεις στην περιοχή παραμένουν ακατοίκητες. Το μεγαλύτερο τμήμα της επιφάνειας της λίμνης είναι πλέον καλυμμένο από τσιμέντο.


Πρόσφατες μελέτες ανίχνευσαν ακτινοβολία Γ σε παρακείμενους ποταμούς, κάτι που υποδεικνύει ότι επικίνδυνα ισότοπα έχουν διαρρεύσει στον υδροφόρο ορίζοντα. Υπολογισμοί θέλουν τα υπόγεια ύδατα να έχουν μολυνθεί με ραδιονουκλίδια 5 MCi (μεγακιουρί). Ιδιαίτερα αμήχανοι εμφανίζονται οι Νορβηγοί, καθώς φοβούνται πως μολυσμένα ύδατα ενδέχεται να καταλήξουν στον Αρκτικό Ωκεανό κι από εκεί στις βόρειες ακτές τους.


Όλα τα παραπάνω έχουν οδηγήσει το Worldwatch Institute το οποίο εδρεύει στην Ουάσιγκτον να αποδώσει στην Κοινοπραξία Χημικών Μαγιάκ τον διόλου ζηλευτό τίτλο του δημιουργού της «πιο μολυσμένης τοποθεσίας» σε όλον τον πλανήτη Γη!




Από το Blogger.